30-12-07

Kerstwaanzin en Chicago

Und jawohl, hier ben ik weder! Aan allen die niet graag lange verslagen lezen: sla dit verslagje dan best maar over, want het belooft er eentje van zekere lengte te worden…

Jawel, Kerst is hier dus eindelijk (na zo’n maandje of twee ernaar opgebouwd te hebben) voorbij (nu zijn de after Christmas sales volop bezig) en ik heb mijn eerste Amerikaanse Kerst overleefd… De laatste dag voor Winter Break, was heel de school al in Kerststemming. Heel veel leerlingen kwamen verkleed als Santa of zijn elfjes of gekleed in Kersttruien en broeken naar school. Er werden kerstkaarten, mini stockings, candy canes en nog veel meer uitgedeeld. Wie gedacht had die dag nog wat nuttige kennis op te steken, had het dan ook mis… Ik beschrijf even mijn dagje…

·         Spaans: Kerstliedjes zingen, kerstkaarten knutselen en veeeeel eten

·          Individual Sports: vrij lesuur

·         Psychologie: Transformers kijken en wederom veeeeeel eten

·          Engels: gezelschapsspelletjes en nog meer eten

·         Creative Writing: circle time (banken in een cirkeltje zetten en wat praten)

·         Asian Studies: immens veel take out Chinese!!

·         Women’s Ensemble: met bellen en kerstmutsen in de klassen rondgaan en kerstliedjes zingen

Lang leve de productiviteit!! :)

24 December begon het dan echt… In de namiddag hadden we een Open House hier thuis, wat dus betekent dat Dawnanne zowat iedereen die ze kent had uitgenodigd voor een soort van receptie. Later die avond gingen we dan met heel de familie naar de kerk voor de Kerst mis. Ik vond het eigenlijk echt wel fijn! Een mis hier is helemaal niet zoals onze katholieke missen in Belgie… Er is geen priester, geen altaar, geen communie, er wordt niet voorgelezen uit de bijbel,… maar er wordt gezongen, gedanst, toneel gespeeld, er is een live band op de achtergrond en een aantal mensen komen over bezinning praten en er wordt ook wel wat gebeden. Op het einde werden alle lichten gedoofd en kreeg iedereen een klein kaarsje. Daar zaten we dan in stilte in een immense kerk, geheel verlicht door al onze kleine kaarsjes. Terug thuis mocht iedereen naar oude traditie al 1 cadeautje openmaken en werd het bord met koekjes en wortelen voor Santa klaargezet bij de stockings die reeds aan de schouw hingen.

De volgende ochtend openden we dan pakjes met ons gevijven, gevold door een groot kerstontbijt samen met grandpa en grandma. Vervolgens gingen Alex, Katie, Nick en ik naar hun vaders huis om met hem nog meer cadeautjes te openen. Daarna gingen we dan rechtstreeks naar het huis van grandpa en grandma om, jawel, nog meer cadeautjes te openen van alle tantes en nonkels en een groot Kerst dinner te hebben. Ze gaan er hier echt wel over met hun Kerst, ik vond het eigenlijk haast schandalig. Het was wel heel gezellig en ze bedoelen het echt goed, het zijn super lieve mensen, maar zo’n overdaad!! Ik denk dat Katie, Nick en Alex elk zeker voor zo’n 2500 dollar cadeautjes gekregen hebben. Zo kregen ze allemaal hopen kleinere dingen zoals cd’s, DVD’s, kleren,… en daarboven kreeg Alex nog eens een suuuuuperduur snowboard, Katie een chice nieuwe laptop en Nick een Ipod, boxen en twee basketbalpalen (eentje voor binnen en eentje voor buiten)… Hoe tof en vriendelijk ze ook mogen zijn, ze zijn toch ook wel een beetje verwend hoor… In vergelijking met hen kreeg ik niet eens zo immens veel, maar wat ik kreeg was al een waslijst… heel veel zeep, giftcards ter waarde van 40 dollar, kleurboeken (ja ze hebben mijn liefde voor kleuren al gespot hier :p), wasco’s en potloden, musical tickets (de musical Mamma Mia!!), een badmintonset, handschoenen, een sjaal, een muts, bureau onderlegger, veeeeeel sokken, 4 pyamas,  een kaars, lippenbalsem, slippers, een kamerjas, een wegwerpcamera, nog meer sokken, een bon voor de filmzaal hier ter waarde van 42 dollar, 2 t-shirts, een fake-kaars met batterij, een chocolade kalender, een prikbord,…

Verder zijn we ook een dagje naar Grand Rapids geweest. Op Detroit na de grootste stad in Michigan. Vond het wel eens chic om zien. Ze hadden daar ook een Drive Through park, helemaal gedecoreerd met bewegende kerstlichtjes en figuurtjes. Echt waanzin! Ik heb ook twee filmpjes op Youtube gepost: http://youtube.com/watch?v=3il28QJ-gwU en http://youtube.com/watch?v=AJ_GvmhHwL8 Maar dan… Donderdag sprongen we de auto in en reden door het topje van Indiana, naar Chicago, Illinois!! 2 daagjes in de grote stad!! Eerst en vooral bezochten we Navy Pier, vervolgens wandelden we wat rond en beklommen we The Hancock Building (welja met de lift… de allersnelste lift in Noord-Amerika!). The Hancock Building is een van de hoogste gebouwen in Chicago en je hebt echt een machtig zicht over heel Chicago van bovenaf!! ‘s Avonds sprongen we dan in een Yellow Cab (wat overigens vrij gevaarlijk is eigenlijk… 4 keer net niet gebotst, taxi chauffeurs zijn zotte wezens) om naar The Blue Man Group te gaan kijken. How do I even begin to describe it? 3 mannen met blauwe gezichten, puur entertainment. Er wordt niet gesproken, maar het zijn allemaal kleine, zeer originele, sketches. Het is ook niet echt toneel, veel muziek en truckjes,… Een beetje stand up comedian achtig, maar dan zonder tekst. Het is echt onmogelijk om te beschrijven… Maar echt zalig hilarisch!! Zo hadden ze bv. vanachter in de zaal heel veel rollen WC papier opgehangen en op een gegeven moment gaven The Blue Men de uiteindes daarvan aan de mensen op de laatste rij en gebaarden dat ze het moeten doorgeven aan de rij voor hen. Wij hebben daar zeker 10 minuten hopen papier zitten doorgeven naar voren, terwijl er luide muziek speelde en black lights aan waren. Iedereen was bedolven onder de witte massa. Je moet echt maar eens een paar filmpjes gaan bekijken op Youtube, het is echt de moeite waard!! De volgende dag begon het ‘s ochtends al flink te sneeuwen, dus reden we gewoon wat door de stad en bezochten we het Shedd Aquarium. Aangezien we middenin een sneeuwstorm zaten, besloten we wat vroeger terug te vertrekken, want de wegen werden echt gevaarlijk. Ik was er niet bepaald gerust in, aangezien we eerder over de autostrade gleden dan reden. Maar we zijn toch veilig weer thuis geraakt.Het is hier ondertussen al bijna middag, dus misschien zo stilaan eens tijd dat ik met mn dag ga beginnen. Veel success met de examens daar!! Lien

p.s.: nogmaals een weetje... Portage is de term die vroeger gebruikt werd voor het verslepen van je kano over land tussen twee meren in. Aangezien dat hier met al die kleine meertjes zo vaak moest gebeuren, kreeg deze stad dus de naam Portage.

p.p.s.: Wist je dat het in Michigan bij wet verboden is alcohol te kopen of verkopen op zondagvoormiddag aangezien dat de tijd is waarop je in de kerk hoort te zitten?

05:25 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-12-07

Een paar weekjes verder...

Hou u vast aan uw bretellen, want ik heb weer het een en ander te vertellen! (oh ik hou van rijmpjes)

Anyways… Er ligt hier al een weekje of twee sneeuw nu! Het begint stilaan weer wat te smelten, maar al bij al ziet het er nog vrij goed uit. Soms, als het geregend heeft en dan erna weer vriest, lijkt het alsof iemand duizenden kristalletjes in de sneeuw is komen strooien. Echt super mooi!

Aangezien de weken hier vrij tot zeer routineus beginnen te worden, zal ik maar weer bij vorig weekend beginnen.. Vrijdagavond vierden we nogmaals Katie’s verjaardag. Ditmaal gingen we met haar vriendinnen downtown Kalamazoo arthoppen (je chic kleden en dan van kunstgallerij naar kunstgallerij hoppen) gevolgd door dinner in een chic restaurant. Het was best wel gezellig en zeker toen het live entertainment arriveerde: Zanger, gitaar en podium! Zoe en Alyssa waren die man stiekem gaan vragen een verjaardagsliedje voor Katie te zingen en toen de man achteraf vroeg of er iemand uit het publiek een liedje met hem wou zingen, sprong Liz zowaar het podium op. Nuja… moest ik haar stem hebben, zou ik het ook gedaan hebben…

Zaterdagnamiddag ben ik met Line en Lauren gaan Christmasshoppen en die avond nam Alex me mee naar mn allereerste Hockey game: Western Michigan University vs. Wayne State University!! Echt wel een fine sport om naar te kijken eigenlijk en best wild! Er hangt enorm veel studentensfeer op zo’n sportevenementen, maar het gaat er ook best ruig aan toe… Hockey spelers vliegen letterlijk alle kanten uit en er wordt af en toe gevochten. Na zo’n gevecht worden er spelers naar de penalty box (soort van strafbank) gestuurd en roepen de studenten echt groffe dingen naar de speler van de tegenpartij. Ze wijzen allemaal tesamen naar hem en schreeuwen herhaaldelijk dingen in koor, zoals: “It’s all your fault”, “You suck, you suck”, “See you bitch!” (terwijl ze hem vaarwel wuiven) Het gaat er echt gemeen aan toe…

Vorige week is ook de aan u allen bekende goedheilig man uit Spanje gepasseerd hier in Portage. Ik heb in school een aflevering van Dag Sinterklaasje laten zien en hier thuis hebben ze allemaal hun schoen moeten zetten, want de Sint had me toch wel geen postpakketje met snoep gestuurd zeker? Over het algemeen waren de Amerikaantjes hier wel enthousiast over de Sint, ze vonden het best wel cool!

Voor wat er nu gaat komen zet u zich best even schrap, want wat ik op het punt sta te vertellen, zou menigeen onder jullie wel eens zwaar kunnen verbazen… Ik, jullie allerongedoopste Lien, heb helemaal vrijwillig besloten vanaf nu elke week 1 of 2 keer naar de youth group van de kerk te gaan. Thomas, een vriend van me, had me uitgenodigd om eens een keertje mee te komen en ik vond het best leuk! Er komen telkens zo’n 70-tal jongeren op af en het is niet echt een misviering ofzo… Het begint allemaal met de jeugdband van de kerk die een aantal liedjes speelt, gevolgd door een soort van voordracht over iets bezinningsachtig. Daarna ga je met je vaste groepje van een 10-tal man naar een apart lokaal samen met een soort van leider om gewoon wat te praten en het nog wat over de bezinning te hebben. Het is echt heel relaxed en het merendeel van de tijd wordt er gewoon over koetjes en kalfjes gepraat. Op het einde wordt dan de kring rondgegaan en mag iedereen iets opbrengen waarvoor hij of zij die week wilt bidden en dan wordt er een klein gebedje gezegd voor die dingen. Daarna komt weer heel de grote groep samen en is er eten en wordt er gewoon nog wat rondgehangen, pingpong gespeeld, tafelvoetbal gespeeld,… Echt wel gezellig! Deze zondag gaan we Christmas caroling en daarna is er een soort van kerstfeestje!!

Deze week was een beetje een ramp… echt letterlijk ALLES ging mis, maar daar zal ik maar niet verder op inwijden…

Dinsdag moesten we met koor optreden voor de hele school, was ik even blij wanneer dat gedaan was en ik uit mn kooruniform kon kruipen! Maar al bij al is het wel goed gegaan. Woensdagavond hadden we nog een concert en dat verliep ook wel vlotjes…

Donderdag was het dan Challenge Day… Het was een soort van bezinningsdag tegen pesten en het blindelings oordelen van mensen, maar het was echt heeeeel intens! De voormiddag begon losjes met wat spelletjes maar de namiddag was een ander paar mouwen… De hele bedoeling van de dag was dat iedereen serieus zou kunnen praten over de problemen waarmee ze te kampen hebben in hun leven en het masker waarachter ze zich proberen te verbergen te laten vallen. Zo werden we dus in kleine “familie groepjes” verdeeld en moesten we echt oprecht over problemen spreken en als je hoort wat mensen allemaal meemaken… wauw. Daarna moesten we in stilte achter een lijn gaan staan en riepen ze categorien af zoals: “Heeft er iemand in jouw familie een alcohol probleem?, Was er in jouw familie ooit geweld of een wapenprobleem?, Ben je ooit geslagen geweest door iemand die zei dat hij van je hield?, … “ Enzovoorts en zoverder… Allemaal vrij tot zeer diepe vragen… Als je jezelf erin herkende, moest je dan naar de andere lijn lopen. Het was echt eng om te zien hoe absurd veel mensen voor al die categorieen de lijn overstaken… Op het einde was echt zo goed als iedereen, inclusief mezelve, aan het wenen en werd er heel wat afgeknuffeld… Het was echt heel emotioneel en oprecht allemaal… Ik denk dat heel veel mensen daar tot inzicht zijn gekomen.

Ben echt wel blij dat het weer weekend is… Zometeen eens gaan horen wat de plannen zijn voor vanavond. Morgen is er een kerstfeestje bij de Corbits en ‘s avonds is er een verjaardagsfeestje voor een vriendin van me.

Tot de volgende!! x Lien

P.S.: Nog een klein weetje… De voetpaden downtown worden hier dus verhit, zodat de sneeuw niet blijft liggen… Van energieverspilling bespoken…

23:19 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-12-07

Winter Formal en kerstgekte!

Mijn Allerliefste Belgjes, ik heb weer het een en ander te vertellen!! Eerst en vooral… Zoals ik dus al voorspelde in mn vorige berichtje is de kerstgekte hier nu helemaal losgebarsten… Thanksgiving was nog maar half over of Dawnanne haalde de eerste doos met kerstversiering boven. En jawel, ik zeg wel degelijk de eerste… er zouden er nog waanzinnig veel volgen… Het koste haar maar liefst twee dagen om alles op zn plaats te krijgen… Je kan in ons huisje echt geen kant meer opkijken zonder op iets kerstelijks te stoten… 2 kerstbomen, overal kransen, mini sleetjes, beeldjes van kerstmannen, kerststalletje, de hele trap is gedecoreerd, speciale borden,… Huizen zijn helemaal verlicht, parken zijn helemaal ondergedompeld in kerstsfeer,… En we zijn nog maar begin December…

Vorig weekend heeft Dawnanne ons allemaal meegenomen naar de laatste WMU (Western Michigan  University) football game van het seizoen. Via haar werk had ze gratis tickets voor de suite helemaal bovenaan. En zo’n college football game is me toch wel het een en ander…  door de koude kwamen er niet zoveel mensen opdagen, maar ik vond het toch best spectaculair… immens stadium, cheerleaders, dansers, mariniers, een immense Band,…

Een vrij oneventvolle week later was het weer weekend en dat was allesbehalve oneventvol!! Vrijdag na school besloot Jordan dat het tijd was om me een beetje te Amerikaniseren… dus werd ik meegesleept naar haar gezellige roze kamertje waar stijltang en makeup al klaarlagen… Hierna was het toch wel even tijd om Jordan op haar beurt te verbelgen, dus bakten we pannekoeken op zn Belgisch! En hoewel er her en der vreemde dingen in ons deeg dreven en er ongetwijfeld foutjes geslopen zijn in het omzetten van gram naar ounces en liters naar gallons, mocht het resultaat er best wel wezen. Daarna sprongen we nog even binnen bij Barns & Noble (oftewel een heel gezellige boekenwinkel) om het niewe postsecret boek te lezen. Postsecret is hier vrij populair en ik vind het best wel een leuk idee. Het begon allemaal met een zekere kerel die op willekeurige plaatsen witte postkaarten achterliet en uitdeelde met de boodschap dat de mensen daar anoniem een geheim op moesten schrijven en dan terugsturen naar hem. Sommige zijn best ziekelijk, maar anderen zijn hilarisch! Hij heeft er dan boeken van gemaakt en heeft ook een site die elke zondag geupdate wordt (http://postsecret.blogspot.com)

Zaterdagochtend was het dan tijd voor mijn Senior Pictures. Seniors huren gebruikelijk een fotograaf in om hun foto’s te nemen op speciale locaties en dan laten ze ze afprinten in portemoneeformaat om uit te delen aan familie en vrienden. Ik vond het best wel een leuk idee, maar zoals gewoonlijk gaan Amerikanen er net weer iets over… Je wordt er helemaal voor opgemaakt en wordt echt als een model behandelt en de meeste Seniors betalen zo’n 500 tot 1000 dollar voor hun Senior Pictures… Dat vond ik toch net iets te veel, dus heeft Marine mijn foto’s genomen. Ben best benieuwd… De meeste Seniors laten hun foto’s ook trekken in de zomer, wat bij nader inzien misschien toch wel wat comfortabeler is dan in de vriezende kou van plaats naar plaats rennen om je jas even af te smijten en al klappertandend te lachen voor de foto.

Zaterdagavond was het dan the big night!! Casino Central… oftewel de Winter Formal Dance van mn school! Amerikaanser kan haast niet… De hele dag wordt er aan makeup gewerkt, nagels en haar worden gebruikelijk door schoonheidsspecialisten verzorgd, de mooiste en duurste jurken worden uitgezocht, corsages worden gekocht (normaal krijg je die van je date, maar ik kreeg de mijne van mn gastmams, close enough). Als iedereen eindelijk klaar is, wordt er in groepjes samengekomen bij iemand thuis om een hele fotosessie te houden en vervolgens ga je in je groepje op restaurant. Om 20:00 begint de dance in de gedecoreerde sporthal en om 22:30 gaan alle lichten weer aan en is het feestje afgelopen…  Op zn Amerikaans dus :) Daarna zijn we allemaal nog bij Lauren blijven slapen. 22:30 is wel drastisch vroeg, maar ergens kan ik er wel inkomen waarom ze het zo doen… Het is echt puur voor de veiligheid… Na zo’n dance moeten groepjes van 16 tot 18 jarigen allemaal zelf nog met de auto naar huis rijden en zeker door de sneeuw en ijs hier is dat enoooorm gevaarlijk. Ook rijden er hier na 23:00 immens veel dronken mensen op de baan… Elk jaar verliest mijn school hier leerlingen in autoongelukken… Vorig jaar alleen al 10, dus ik begrijp best wel dat ze dat risico zo laag mogelijk willen houden. En ookal was het zo vroeg gedaan, de hele ervaring was super!

Het ruikt hier verdacht hard naar popcorn… dus ik ga jullie maar weer eens laten!

p.s.: Mijn diepste verontschuldigingen voor mijn Nederlands *blozende wangetjes*. Het is niet meer wat het geweest is met al dat Engels hier…

22:39 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |