02-07-08

een laatste update...

Mijn tijd hier in Michigan begint serieus te korten... Over minder dan een weekje sta ik weer op Belgische bodem, dus is het tijd voor de allerlaatste update hier... Wat heeft Lien de voorbije twee weken weer allemaal uitgespookt??

Vorige week heb ik als vrijwilligster gewerkt op de Vacation Bible School voor kindjes van m'n kerk. Elke ochtend fietste ik naar de kerk (het enige dat hier binnen fietsafstand ligt) om van 8:30 tot 12:00 een bende preschoolers (3 tot 6-jarigen) te entertainen al zingend, spelend, voorlezend, knutselend, biddend, filmpje kijkend, ... Het had veel weg van kleuterklas, maar dan met een religieuze boodschap... Echt heel schattige kindertjes, maar oh zo vermoeiend!! Hoe doen kleuterleidsters dat dag in dag uit?? Het thema was: Power Lab, discovering Jesus' miraculous powers!! Ik vind het nog steeds raar dat ze hier niet in de evolutie theorie geloven, maar in creationisme... Wetenschap zien ze als een observatie van alles dat God gecreeerd heeft... Heel andere manier van denken.

Verder ben ik met Caitlin en haar familie een dagje de toerist gaan uithangen in Holland, Michigan, waar de allereerste Nederlanders zich vestigden in de VS zo'n eeuw of twee geleden!! Downtown Holland is best schattig, maar vooral Windmill Island en Dutch Village waren super om zien!! Op Windmill Island staat een authentieke 200 jaar oude windmolen die ze vanuit Nederland hebben laten overkomen en Dutch Village is een toeristisch wijkje met Nederlandse winkeltjes en bezichtigheden, waar het personeel rondloopt, gekleed in de typische Nederlandse klederdracht van zo'n 200 jaar geleden!! Echt grappig!! Ik voelde me ineens weer wat dichter bij huis!

Ook ben ik met Alex eens mee gaan golfen in de country club (jawel, een beetje zoals in the OC en net iets te chic naar mijn goesting :p), maar het was wel fijn! Alex gaat volgend jaar zijn universiteit vertegenwoordigen met golf, dus moest hij me op zn minst 1 keer meenemen van zn mams en ookal ben ik dan geen natuurtalent, hij noemde me wel "coachable"!

Mijn laatste 5 dagen USA... strakjes nog wat ploeteren in Mindy's zwembad, morgen een daguitstapje met Dawnanne naar Saugatuck, een toeristisch stadje bij Lake Michigan, overmorgen the Fourth of July vieren in de countyclub met bingo en vuurwerk, 's anderendaags een dagje South Haven en daarna is het reeds tijd voor mijn afscheidsfeestje, want de 7de vertrek ik 's ochtends vroeg richting Detroit...

328 daagjes heb ik me volop ondergedompeld in the American Way of Life, met de nodige frustraties, ergernis en een vloekwoordje hier en daar, maar ook met geweldige belevenissen, verrassende ontdekkingen en nieuwe vrienden, met als resultaat een tweede thuis in Michigan. (Maar geen nood, mijn ware thuis is nog steeds waar mijn Stella staat.)

Aan al diegenen die twijfelen om op uitwisseling te gaan, kan ik maar 1 ding zeggen: doen!! Ookal is het zeker niet altijd rozengeur en maneschijn en soms even doorbijten, je groeit zoveel... Niet in de lengte (ik ben nog steeds 1m67), hoogstwaarschijnlijk een beetje in de breedte, maar vooral als persoon... Ik heb dit jaar zoveel geleerd over culturen, relaties, mezelf, de wereld en nog zoveel meer, maar wat het me ook vooral heeft bijgebracht is een enorme appreciatie voor ons Belgenlandje en een enorm groot hart voor de groep fantastische mensen die me op 8 juli zal staan opwachten, want het gras is inderdaad niet altijd groener aan de andere kant van de heuvel, maar gewoon een andere tint groen. 

Bedankt voor alle mailtjes, telefoontjes, brieven en kaartjes en natuurlijk voor het volgen van mn blog. Ik zal het hier zeker missen en mn ervaringen hier zullen me altijd bijblijven, maar er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan, dus met een gemengd gevoel in mn maag zal ik hierbij mn blog maar afsluiten en de fakkel doorgeven aan de volgende generatie uitwisselingsstudentjes :)

Veel liefs en tot gauw,

jullie kersverse Amerikaantje,

Lien

 p.s.: Er werd mij hier toegefluisterd reclame te maken voor de gokwedstrijd die momenteel plaats vindt op mijn gastenboek... Als er voor 8 juli meer dan 50 man gokt hoeveel bezoekers mijn blog gehad zal hebben dit jaar, zal er een fles champagne uitgereikt worden aan diegene die er het kortst bijzit... Dus zeker doen!

 

18:01 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-06-08

Workcamp!!

Zaterdagochtend 14 juni 2008, in 4 witte "vans" vatte ik met mijn church youthgroup de 12 uur durende tocht naar Spring Grove, Pennsylvania aan. Ons doel: 9 andere youth groups uit Illinois, Wisconsin, Missouri, Minnesota, Ohio, Georgia en Michigan vergezellen op het jaarlijkse group workcamp. Met 400 kampgangers verbleven we een volle week in de Spring Grove High School met als doel niks anders dan service and devotion. Uitleggen hoe zo'n workcamp nu net in zijn werk gaat en hoe dat nu allemaal echt is, is haast onmogelijk als je het niet zelf beleefd hebt, maar ik zal toch een poging wagen...

Zondagavond werd iedereen ingedeeld in zijn of haar "crew". Een crew bestaat doorgaans uit 5 jongeren en 1 volwassene en alle youth groups worden gemixt, zodat je niemand van je eigen groep in je crew hebt. 's Ochtends na het ontbijt, vertrekt elke crew naar zijn worksite, zijnde het huis dat ze die week moeten opknappen en daar werk je dan met je crew van 8am tot 3pm elke dag. Mijn crew werd elke dag uitgezonden naar het huis van Mr. and Mrs. Rogers, een hoogbejaard koppel dat echt wel nood had aan wat hulp. Mr. Rogers is echt een buitengewone man en een bron van inspiratie... Wij waren daar om hem te dienen die week, maar terwijl wij daar wat met onze hamertjes en verfborstels stonden te klungelen, gaf hij ons het ultieme voorbeeld van dienen... Mrs. Rogers leidt al 7 jaar aan alzheimer en had onlangs ook haar heup gebroken. Mr. Rogers, een kranige 80-jarige heeft haar al die tijd al thuis verzorgd. Elke dag helpt hij haar uit bed, wast hij haar, voedt hij haar, praat hij tegen haar, ookal heeft zij geen flauw idee meer wie hij is en hallucineert ze voortdurend, ... Ookal is ze vaak humeurig en bitter, toch blijft hij trouw aan zijn belofte "for better and for worse" en verzorgt hij haar met zoveel liefde, zorg, een glimlach en geen sprankeltje van bitterheid. Het was echt een "The Notebook" maar dan in real life, echt ontroerend om zien. Dat ga ik echt nooit vergeten. Met mijn crew hebben we dan een hele nieuwe "porch" gebouwd voor hen en heel de buitenkant van het huis geverfd. In totaal hebben we met alle crews samen zo'n 55 huizen opgeknapt en 55 families een hele grote dienst bewezen.

Om 3:30pm keerde elke crew dan terug naar de high school, waar we vrije tijd hadden tot 7:30pm, wanneer de avond devotie begon. Elke avond kwam iedereen samen in de gym en hadden we een soort van mis (maar op zijn Amerikaans, wat eerlijk gezegd veel toffer is!!)... Een openingsdans (http://youtube.com/watch?v=V34a7jqGtCM), veel liedjes die echt meeslepend zijn, een toneeltje, een bezinnende toespraak en een aantal gebedjes. Elke dag was er dan ook een thema: Love out loud... Serves, Risks, Multiplies, Forgives en tenslotte Lasts. Elke avond werden er tijdens de devotie 4 religieuze liedjes gezongen en elke avond kreeg ik er kippenvel van. 400 jongeren van over heel de USA stonden samen voluit en met passie te zingen voor hun geloof. De liedjes zijn ook helemaal niet wat wij in Vlaanderen als typische kerkmuziek kennen, integendeel, ze zijn echt heel modern en oprecht, wat het zoveel mooier maakt. Voor een aantal voorbeelden: http://youtube.com/watch?v=2cyqn2LxKVk, http://youtube.com/watch?v=mXi5iq1zAl4, http://youtube.com/watch?v=WaUKu_kfko4

Na de big group devotions, had elke youth group daarna nog een devotie apart, waar er gepraat werd over de dag, godsightings gedeeld werden met de groep en gebeden. Godsightings zijn een heel belangrijk deel van workcamp. Iedereen zoekt voor momenten waarop ze God in actie zien en delen die dan met de rest van de groep. Iedereen gelooft ook echt dat ze daar op workcamp zijn omdat the Lord hen geroepen heeft om naar daar te gaan... Wat ik niet meteen geloof, maar toch vind ik het wel een coole gedachte. Ik vind het vooral super cool dat ik het Amerikaanse Christenen leven van zo kortbij heb kunnen beleven en ik moet zeggen, het is echt een hele andere levenswijze, ingesteldheid en manier van redeneren en ookal ben ik dan geen die hard gelover, toch was het chic om zien! Die mensen zijn zo vol van hun God, werken echt aan hun relatie met Hem, praten tegen Hem, doen alles wat ze doen in Zijn naam, houden echt met heel hun hart van Hem. Het is echt onmogelijk om alles dat ik daar heb meegemaakt te kunnen beschrijven, maar tot dusver mijn poging :)

Ook heb ik hier in Michigan mijn eerste tornado warning overleefd!! Katie en ik waren op weg naar huis van de mall en de lucht werd echt pikzwart, het waaide en onweerde enorm hard en alle wolken trokken precies samen... We zijn dan maar naar huis gespurt (met de auto weliswaar, wat dan eigenlijk bekend staat hier als speeden) en 5 minuten nadat we thuis waren, gingen de tornado sirenes af... Snel alle ramen toegedaan en dan maar naar de kelder getrokken, waar we toch zo'n 2 uur geschuild hebben, terwijl we op de voet de berichten op tv volgden... Uiteindelijk kwam er dan toch geen tornado, maar het was wel de zwaarste storm die ik ooit heb meegemaakt!! Hagel zo groot als golfballen en als je uit het kelderraampje keek, leek het echt precies alsof je in een carwash zat... En ookal was het maar namiddag, het was echt pikdonker buiten... Best eng... De schade waar ik woon was zeer beperkt... Alleen het hek rond ons huis was omgewaaid, maar in andere delen van Kalamazoo was het wel wat erger. Super veel omgewaaide bomen en heel veel wijken zaten zonder elektriciteit voor een week. Wij hadden echt geluk dat niemand gewond geraakte, want in totaal stierven er 8 mensen die dag door de storm...

Vanaf morgen ben ik nog exact 2 volle weken in de Verenigde Staten, dus wordt het zo stilaan tijd om mijn boeltje hier bijeen te pakken met een traan en een lach, maar vooral vele herinneringen en nieuwe ervaringen... Tot binnenkort!!!

02:43 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-06-08

Graduation!!

Jaja, na al dat harde zwoegen zit mijn Amerikaanse high school carriere er alweer op!! Vorige woensdag was het begin van het einde, beter gekend als check-out day... 's Ochtends vroeg moesten alle seniors van al hun leerkrachten, counselor, bibliothekaris en directeur een handtekening verzamelen en daarna waren we de rest van de dag vrij. Julie, Amira en ik zijn dan maar naar South Haven, een schattig stadje aan de kust van Lake Michigan gereden en hebben wat downtown rondgeslenterd en op het koude strand gezeten, best gezellig!

Daarna was er dan een team banquet voor het tennis team om het seizoen in stijl af te sluiten en vandaar ben ik rechtstreeks doorgegaan naar Emily's huis, waar we met een heleboel seniors lekker gezellig tot vrij laat rond een vuurtje hebben gezeten.

Maar dan brook uiteindelijk toch de langverwachte graduation day aan en het begon allemaal in de ochtend met het senior breakfast, wat eigenlijk niks voorstelt. Het eigenlijke doel van het ontbijt is gewoon een straf voor de leerlingen die de nacht ervoor aan de verboden middelen gezeten hebben, want het ontbijt begint al om 8u 's ochtends en is een vereiste om te mogen afstuderen.

Om 7pm begon dan uiteindelijk de echte graduation ceremonie in Wings' Stadium. Het stadium zat volgepakt met ouders, vrienden en familie, die toekeken hoe alle seniors in cap en gown in een lange rij per twee het stadium binnen marcheerden en plaats namen op de stoelen. Het is trouwens a big deal met wie je het stadium binnenwandeld. Dat wordt allemaal maanden vanop voorhand al afgesproken!! Toen iedereen eindelijk neerzat, begon een hele reeks van toespraken afgewisseld met gezang, waarna alle seniors een voor een het podium overwandelden en hun diploma in ontvangst namen, terwijl onze namen door de luidsprekers een voor een afgeroepen werden en het publiek ons allen toejuichte!! Nadat we alle 300 over het podium gepasseerd waren en terug neerzaten, was het dan eindelijk tijd om de tassel (de hoop touwtjes) die aan onze cap (het hoedje) hing van de rechterkant naar de linkerkant te verplaatsen, wat symbool staat voor het feit dat je afgestudeerd bent en niet veel later vlogen alle caps de lucht in.

Een uurtje na de ceremonie werden alle seniors al terug op school verwacht en om 10pm werden we allemaal op 6 schoolbussen geladen met als bestemming: Grad Bash!! Grad Bash is een soort van all night long feestje voor alle seniors, voornamelijk uit veiligheidsredenen, zodat ze weten dat we geen stommiteiten uithalen na graduation. Aangezien zowat alles hier illegaal is onder je 21ste, voelen de jongeren nog veel meer de drang om te laten zien hoe ver ze kunnen gaan en veel te veel onder hen kruipen daarna ladderzat achter het stuur, wat al meermaals tot tragische accidenten geleid heeft...

Om 11 pm werden we dus in een indoor fun park gedropt, waar we als kleine kinderen rondrenden tot 5 uur 's ochtends. Er was een zwembad, tonnen springkastelen, kruiptoestanden, een trampoline, pool tafels, pingpong tafels, basketbalvelden, race springkastelen, lazertag, fake tattoos, sumoworstelen, menselijke tafelvoetbal, een masseuse, veeeel gratis eten, een tombola, een hypnotist, een goochelshow,... Ons geluk kon niet op!!

Nu de hele graduation waanzin eindelijk gepasseerd is, is de tijd van graduation parties aangebroken. Zowat elke senior heeft zijn eigen immense tuinfeest, waarop zowat heel Portage uitgenodigd is. Vorig weekend alleen al ben ik naar 7 feestjes gegaan en er staan er nog 8 op het programma deze week. In totaal was ik voor meer dan 30 feestjes uitgenodigd in de komende twee weken... Zotte Amerikanen!

Verder ben ik hier ook de Sex and the City film gaan zien met the girls!! Ik weet niet of hij in Belgie al uit is, maar ik vond het best nog wel geslaagd :p!

Jaja, zoals u hoort, drukke dagen hier in Portage, al die graduation parties en dan nog zoveel mogelijk proberen te doen met iedereen hier, want mn laatste maandje USA is bijna aangebroken... Maar terwijl ik hier al van de vakantie geniet, wil ik iedereen toch ook veel succes wensen met de blok en examens :p Tot binnenkort!

18:34 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-05-08

Kleine update

Mijn waarde Belgjes, er is hier de laatste tijd weer veel gebeurd! Graduation is in zicht (meer bepaald de 29ste!) en alles is zowat voorbereid... Zo hadden de seniors vorige donderdag Senior Ride Out. Na een toespraak van de directeur over alle praktische zaken ivm graduation en een extra lange lunch, werden we allemaal op het football veld verwacht. Alle ouders waren ook uitgenodigd en zaten vrolijk in de tribunes foto's te trekken. Het begint natuurlijk allemaal met het eren van de Amerikaanse vlag door allen in stilte ernaar te staren terwijl iemand het national anthem zingt, dat ongeveer zo klinkt: http://youtube.com/watch?v=i426pbQJZ_g, gevolgd door nog een toespraak van de directeur en van de student president. Verder is Ride Out eigenlijk gewoon een awards ceremonie, waarin de verantwoordelijke leerkracht van elk departement (kunst, koor, talen, wiskunde,...) een medaille of trofee kan uitrijken aan 1 van de genomineerde seniors. Veel toespraken, geprijs en medailles later, krijgt elke senior dan een tassel (om over je cap en gown te dragen op graduation) en de kleur verschilt naargelang je punten... Goud is voor leerlingen met een gemiddelde van 3,7 tot 4 (4 is het hoogste), zilver 3,4 tot 3,69 en brons van 3,0 tot 3,39 en al wie daaronder zit... heeft pech! Daarna was er dan nog een soort van receptie.

's Anderendaags was het dan naar goede oude traditie Senior Skip Day, waarop zowat alle seniors spijbelen, behalve diegenen die al aan hun 10 toegestane afwezigheden dit jaar zaten en de athleten wiens team die avond een game had, want je mag immers niet meespelen als je die dag niet op school was. Ik ben met Amira naar haar zomerhuisje aan het meer in Sherman Lake gereden (zo'n dik half uur van Portage) en daar hebben we gepicknickt en over de haven van Gull Lake zitten uitstaren. Wie had nu ooit gedacht dat picknicken aan een meer fijner zou zijn dan in de klas zitten??

Vorige zondag organiseerde mijn kerk een "scavenger hunt/road rally" voor mn youth group. Het was een soort van zoektocht tegen de tijd in groepjes doorheen Portage en Kalamazoo. Heel erg jeugdbeweging achtig en heel erg fijn. Mijn groep werd vierdes...

Ook heb ik ondertussen mn kooruniform officieel aan de haak mogen hangen, want het laatste concert is achter de rug... Ik dacht het eerst te skippen (iets waar ik de laatste tijd precies vrij goed in geworden ben), maar uiteindelijk ben ik wel blij dat ik gegaan ben, want ik kreeg me daar zowaar ineens een roos, een trofee en 3 medailles in mn handen gestoken! Blijkbaar staat er ook een filmpje online van mijn koor op de State competition... het klinkt... euhm... bijzonder... :) http://youtube.com/watch?v=URprGsvvsFs

De volgende ochtend zijn we dan met zo'n 50 man van koor naar Chicago vertrokken. Eerst brachten we 5 uur in het Shedd Aquarium door, wat toch wel heel lang is om naar visjes te kijken, maar het Art Institute was wel zalig! Ook ben ik eventjes weggeglipt en heb ik een wandelingetje naar Millenium Park gemaakt, waar er een immens zilveren standbeeld van een boon staat, die de skyline van Chicago weerspiegelt. Echt chic! Na een uitgebreid dinner in de Cheesecake factory, zijn we dan nog naar de musical Wicked gaan kijken. Echt een super goede musical!

Verder zit ik hier ook in het midden van mn eindexamens, die ik evengoed in mn slaap zou kunnen afleggen. Zeker voor de mensen die de gewone klassen volgen, stelt het niks voor. Mensen die IB of AP klassen volgen, hebben het wel wat zwaarder. Ik heb dus de volle twee dagen examens! Vrijdag had ik Comparative World Religions, English en Nutrition and Foods... Elk examen duurt maar 40 minuutjes en voor Comparative World Religions en Foods mocht ik al mn notities gebruiken. Het was eigenlijk gewoon maar meerkeuze en letterlijke vragen uit de notities... En geloof het of niet, maar Engels was zelfs nog gemakkelijker! We moesten gewoon 2 brieven schrijven... 1 naar een toekomstige leerling in die klas en 1 naar de leerkracht met een evaluatie...  

Dinsdag heb ik dan nog Family Sociology en Spaans. Voor Family Sociology gaan we gewoon allemaal in een kringetje zitten en moeten we om de beurt een puntje van informatie uit onze cursus voorlezen en zo gaan we 5 keer de kring rond... Om 100% te halen, moet ik dus 5 zinnetjes uit mn cursus voorlezen! Voor Spaans ga ik morgen misschien wel nog een uurtje of 2 leren, maar dat zal hoogstwaarschijnlijk zo goed als allemaal meerkeuze zijn.

Niemand leert hier echt voor de examens... Ze zijn immens gemakkelijk en zelfs als het fout loopt, telt het maar mee voor 1/7 van je totaal. En er zijn altijd mogelijkheden om wat extra punten bij te verdienen hier en daar... een gemakkelijk extra taakje maken, iets meebrengen naar school,...

Maar goed, ik moet me hier eens gaan klaarmaken, want ik moet zometeen al naar mn eerste 2 graduation parties...

Tot over een dikke maand!

p.s.: Ik kon het toch niet laten om nog even een update te geven over domme vragen over Belgie:

So Belgium, is that near China?

Is Dutch a language? 'Cause there's no country called that way... so how can that be a language??

Aren't Dutch and English the same?

Do you have laws in Belgium?

Do people use birth control?

How's the shopping in Belgium?

What color is Belgium?

How long did it take you to drive here?

Do you have highways in Belgium?

Do people use calculators?

So wait, are Belgians the Europeans who speak Portugese? -No, that would be the Portugese in Portugal...

"She's from Europe" "Wait, you're from Europe?? I though Belgium was a town in Michigan!"

p.p.s.: Ook nog een interessant weetje... Als een bus of camion een spoorweg wilt oversteken, moet ie eerst volledig stoppen en zijn deur openen vooraleer hij mag oversteken... Die veiligheidsmaatregelen toch :)

p.p.s.: nu ik toch bezig ben links naar youtube te geven... Dit is een filmpje van de winter homecoming. Mijn allertrouwste blog volgelingen herinneren zich misschien nog hoe ik het had over een competitie tussen de 4 verschillende "grades" in lip sync... Wel dit is het filmpje van de freshmen... http://youtube.com/watch?v=fn8-Lp5HRS4

17:13 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-05-08

Tennis en the Amish

Mooie liedjes duren meestal niet lang en jawel... zo is ook het tennis seizoen ondertussen voorbijgewervelwind... Voor een paar weekjes bestond mijn leventje enkel en alleen nog uit tennis en nu is er plots dat zwarte gat... Echt wel jammer dat het al voorbij is, het ging echt veel te snel, maar het was wel een fijne ervaring!! Ik ga het missen... Uiteindelijk hebben we slechts 1 van onze matchen verloren, dus het was best een goed seizoen!!

Verder heb ik ook mijn allerlaatste YFU orientatie gehad hier... Een allerlaatste keer met alle uitwisselingsstudenten samenkomen en praten over terug naar huis gaan... Best vreemd hoe snel het allemaal gegaan is... Over welgeteld 55 dagen ben ik al weer thuis!

Vorige week ben ik met mijn family sociology class een dagje naar Shipshewana, Indiana getrokken om daar de Amish te bestuderen! Echt fascinerend om te zien hoe zij leven!

00:44 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Tennis en the Amish

Mooie liedjes duren meestal niet lang en jawel... zo is ook het tennis seizoen ondertussen voorbijgewervelwind... Voor een paar weekjes bestond mijn leventje enkel en alleen nog uit tennis en nu is er plots dat zwarte gat... Echt wel jammer dat het al voorbij is, het ging echt veel te snel, maar het was wel een fijne ervaring!! Ik ga het missen... Uiteindelijk hebben we slechts 1 van onze matchen verloren, dus het was best een goed seizoen!!

Verder heb ik ook mijn allerlaatste YFU orientatie gehad hier... Een allerlaatste keer met alle uitwisselingsstudenten samenkomen en praten over terug naar huis gaan... Best vreemd hoe snel het allemaal gegaan is... Over welgeteld 55 dagen ben ik al weer thuis!

Vorige week ben ik met mijn family sociology class ook nog een dagje naar Shipshewana, Indiana getrokken om daar de Amish te bestuderen! Echt fascinerend om te zien hoe zij leven! Ze hadden daar zelfs aparte rijvakken voor hun koetsen aan weerszijden van de weg. 's Ochtends gingen we naar het Amish museum, daarna naar de flea market en tot slot gingen we nog naar het huis van een Amish gezin voor lunch. In het museum vond ik, geloof het of niet, zelfs een klein beetje Belgie! Ze hadden er de martelkamer van het Gravensteen in Gent nagebouwd in de kelder, aangezien ze daar vroeger Anabaptisten gevangen hielden en martelden. Echt vreemd om zo ineens in een kopie van een Belgische plaats te zijn in het midden van nergens, Indiana...

Ik kon er jammergenoeg wel heel weinig foto's nemen, want gefotografeerd worden is tegen hun geloof... Volgens hen gaat het in tegen het "Second Commandment": "You shall not make for yourself a graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth." Ik zou hier een hele uitleg kunnen beginnen over wat de Amish zijn en waar ze vandaan komen, maar ik zal het maar kort houden... Het komt erop neer dat de Anabaptist Christians (waar de Amish van afstammen), de eersten waren die kerk en staat gescheiden wouden houden. Daarnaast geloofden ze ook in het dopen van volwassenen, in plaats van kinderen, zodat toetreden tot de kerkgemeenschap een volledig bewuste keuze was van de persoon zelf. Op zich hou ik echt wel van hun simpele, sobere levensstijl en vooral van hun non-materialisme, maar ik denk niet dat ik ooit zo afgezonderd van de rest van de wereld zou kunnen leven... Het zou anders wel super interessant zijn om daar eens een weekje of twee op uitwisseling te gaan, want het is wel een heel andere wereld waarin je terecht komt, een compleet andere cultuur. 

Maar goed, het is hier zo stilaan bedtijd geworden... En hoewel ik het nu al een heel jaar lang doe, is om 6am opstaan elke ochtend, toch nog steeds vroeg... Achja, nog 1,5 week school en dan... GRADUATION :)

00:44 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Tennis en the Amish

Mooie liedjes duren meestal niet lang en jawel... zo is ook het tennis seizoen ondertussen voorbijgewervelwind... Voor een paar weekjes bestond mijn leventje enkel en alleen nog uit tennis en nu is er plots dat zwarte gat... Echt wel jammer dat het al voorbij is, het ging echt veel te snel, maar het was wel een fijne ervaring!! Ik ga het missen... Uiteindelijk hebben we slechts 1 van onze matchen verloren, dus het was best een goed seizoen!!

Verder heb ik ook mijn allerlaatste YFU orientatie gehad hier... Een allerlaatste keer met alle uitwisselingsstudenten samenkomen en praten over terug naar huis gaan... Best vreemd hoe snel het allemaal gegaan is... Over welgeteld 55 dagen ben ik al weer thuis!

Vorige week ben ik met mijn family sociology class een dagje naar Shipshewana, Indiana getrokken om daar de Amish te bestuderen! Echt fascinerend om te zien hoe zij leven! Ik kon er jammergenoeg wel geen foto's van nemen, want gefotografeerd worden is tegen hun geloof... Volgens hen gaat het in tegen het "Second Commandment": "You shall not make for yourself a graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth."

 

00:44 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Tennis en the Amish

Mooie liedjes duren meestal niet lang en jawel... zo is ook het tennis seizoen ondertussen voorbijgewervelwind... Voor een paar weekjes bestond mijn leventje enkel en alleen nog uit tennis en nu is er plots dat zwarte gat... Echt wel jammer dat het al voorbij is, het ging echt veel te snel, maar het was wel een fijne ervaring!! Ik ga het missen... Uiteindelijk hebben we slechts 1 van onze matchen verloren, dus het was best een goed seizoen!!

Verder heb ik ook mijn allerlaatste YFU orientatie gehad hier... Een allerlaatste keer met alle uitwisselingsstudenten samenkomen en praten over terug naar huis gaan... Best vreemd hoe snel het allemaal gegaan is... Over welgeteld 55 dagen ben ik al weer thuis!

Vorige week ben ik met mijn family sociology class een dagje naar Shipshewana, Indiana getrokken om daar de Amish te bestuderen! Echt fascinerend om te zien hoe zij leven!

00:44 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Tennis en the Amish

Mooie liedjes duren meestal niet lang en jawel... zo is ook het tennis seizoen ondertussen voorbijgewervelwind... Voor een paar weekjes bestond mijn leventje enkel en alleen nog uit tennis en nu is er plots dat zwarte gat... Echt wel jammer dat het al voorbij is, het ging echt veel te snel, maar het was wel een fijne ervaring!! Ik ga het missen... Uiteindelijk hebben we slechts 1 van onze matchen verloren, dus het was best een goed seizoen!!

Verder heb ik ook mijn allerlaatste YFU orientatie gehad hier... Een allerlaatste keer met alle uitwisselingsstudenten samenkomen en praten over terug naar huis gaan... Best vreemd hoe snel het allemaal gegaan is... Over welgeteld 55 dagen ben ik al weer thuis!

Vorige week ben ik met mijn family sociology class een dagje naar Shipshewana, Indiana getrokken om daar de Amish te bestuderen! Echt fascinerend om te zien hoe zij leven!

00:43 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-08

Los Angeles, Grand Canyon, Las Vegas and... PROM!!!

De afgelopen week een eventvol weekje noemen, zou een understatement zijn, want wederom trok ik er met een 100-tal uitwisselingsstudenten op uit om een stukje Verenigde Staten te verkennen! Onze eerste stop: Los Angeles, California!! We slenterden over Santa Monica Pier by night, aten in het Bubba Gump Shrimp restaurant, raakten de Pacific aan, wandelden tussen de surfers, palmbomen en weirdo’s op Venice Beach, reden door Beverly Hills en bewandelden Rhodeo Drive, staarden naar het Hollywood sign, poseerden bij de sterren op de Hollywood Walk of Fame en pasten onze handen en voeten in de afdrukken van onze beroemde voorgangers (mijn handen passen perfect in die van Daniel Radcliffe!), bezochten downtown LA (niet zo heel bijzonder), waanden ons in Mexico in het Mexicaanse wijkje, aten in het Hollywood Hard Rock Café en bezochten Universal Studios!!

Universal Studios was echt wel de moeite waard!! De Studio Tour nam ons mee naar alle beroemde filmsets: the Grinch, War of the Worlds, the Truman Show, … Wel jammer dat we Wisteria Lane niet binnenmochten, aangezien de Desperate Houswives er op dat moment aan het filmen waren… Maar wel een coole gedachte dat we zo dicht bij hen waren : ) Ook zaten we een aantal keer echt midden in een scene en trotseerden levensechte overstromingen, aardbevingen in de metro, brandende auto’s die op ons afvlogen, een hongerige haai, een instortend plafond, een woedende Godzilla,…

L.A. is best wel de moeite waard om eens gezien te hebben, maar ik denk toch niet dat ik er ooit zou kunnen wonen. De stad is langs 3 kanten omgeven door bergen, maar de smog is er zo dik dat je vanop een afstandje de bergen haast niet kan zien… Er lijkt constant een dikke mist voor te hangen… Ook lopen er wel meer dan een handvol vreemde individuen rond… Zo probeerde een naar niet al te fris ruikende man ons op de Walk of Fame moppen te verkopen… 3 neger moppen voor 1 dollar, 2 blanke moppen voor 75 cent en 1 aziatische mop voor 30 cent!

Dag vier trokken we met de bus zo’n 5 uur door niks dan woestijn en hielden een lunch pauze in het midden van nergens om zo uiteindelijk in Las Vegas, Nevada te arriveren! Daar woonden we een heuse American Superstars Show bij en zagen optredens van een zogezegde “Elvis”, “Michael Jackson” en “Rod Stewart” en namen de lift naar de 108ste verdieping van een hotel, van waaruit we een prachtig zicht hadden over Las Vegas. Maar dat is voor Amerikanen natuurlijk niet genoeg. Neen, om er nog een schepje bovenop te doen, hebben ze op het dak van dat hotel nog eens 3 rollercoasters gebouwd… een vrije val en dan nog twee die je gewoonweg over de rand van het hotel smijten… Verder bewandelden we de Strip, oftwel de grote straat met alle hotels, wat echt waanzinnig is!! De hotels zijn gebouwd volgens bepaalde thema’s, dus zo vind je er een Eifeltoren, een Egyptische piramide, Caesar’s Paleis, een heel New York (Broadway, het Vrijheidsbeeld, Empire State Building, Chrysler Building, Brooklyn Bridge,…) met daarrond nog eens een rollercoaster, Venice met het Kanaal van Venetie met gondoliers, wolkenlucht en alles erop en eraan op jawel… de tweede verdieping van het hotel!! ‘s Avonds wandelden we dan door Freemont Street, downtown Las Vegas… Een overdekte straat, waar ze zelfs een lichtshow hebben over de hele lengte van het plafond. Ook keken we naar de fontijnen show bij the Bellagio, echt spectaculair!! Las Vegas is echt een geval apart... Het is eigenlijk eerder een mix tussen een stad en een pretpark...

Verder brachten we ook een dagje door in Arizona bij de Grand Canyon! Echt een spectaculair zicht en haast niet te geloven dat het allemaal het werk is van een rivier!

Eergisteren landde ik dan terug in Detroit om de volgende dag me in pijnlijke schoentjes te wringen en een laagje makeup op te smeren voor… PROM! Groepsfoto’s in het park, uit eten, Prom, sleepover en tot de vroege uurtjes blijven praten… Echt zalig! Alleen jammer dat we geen prom king and queen hadden : )

Morgen dan back to school, back to reality… maar slechts voor 1 allerlaatste maandje, want 29 mei is het al Graduation!! Tot dan zal mijn tijd voornamelijk in beslag genomen worden door tennis… We hebben zo gemiddeld 4 matchen per week nu, wat betekent dat ik niet voor 8 uur thuis van school en de dagen dat we geen match hebben, hebben we training tot 6... Maar het is wel plezant en tot nu toe hebben we alle teams verslaan!! Onze grote rivaal de Portage Northern Huskies zelfs met 14-1!! Go Mustangs!!

Maar goed, tot de volgende!!

18:06 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-04-08

Spring Break

En jawel, in Michigan brak de langbesproken Spring Break aan… een weekje vakantie… en terwijl iedereen zich hier klaarmaakte om naar warmere oorden te vliegen: Hawaii, Mexico, the Carribean, de Dominicaanse Republiek, California,… pakten Dawnanne, Katie en ik onze valiezen en trokken naar het koude New York en Boston.

We slenterden door Central Park, shopten op Fifth Avenue, hadden brunch in Tavern on the Green met een Nederlands Koppel, bezochten het Metropolitan Museum of Art, zagen the Empire State Building, Flatiron Building, Chrysler Building, Grand Central Station en bezochten universiteiten (Columbia & NYU)

Daarna vlogen we door naar Boston, waar we meermaals verdwaalden, op sightseeing tour gingen in een voertuig dat zowel een bus als een boot was, bewandelden de Freedom Trail, slenterden door de stad en bezochten Boston University en Harvard.

Aangezien foto’s meer zeggen dan woorden, zal ik het hier maar kort houden, maar toch even enkele weetjes… wist je dat...

  • De studenten van de New Yorkse universiteit Columbia nog steeds een zwemtest moeten afleggen voor ze mogen afstuderen? Aangezien de universiteit vlakbij de rivier tussen New York en New Jersey gelegen is, moesten de studenten vroeger bewijzen dat ze de rivier over konden zwemmen in geval van nood om zich in veiligheid te kunnen brengen in New Jersey. Dit gold voor alle studenten, behalve voor de ingenieurs, want die opperden dat ze in geval van nood wel een katapult zouden ontwerpen om zich zo in veiligheid te brengen.
  • De snelwegen in de VS zo ontworpen zijn dat er vliegtuigen op kunnen landen? De afstanden tussen bruggen en palen zijn zo uitgemeten dat er tussen elk obstakel genoeg plaats gelaten wordt, moest een vliegtuig erop willen landen.
  • De vader van een vriend van Nick de trotse eigenaar is van het penthouse in het apartement waar John Lennon woonde?
  • Harvard verdacht veel weg heeft van Zweinstein? De freshmen dining hall is precies zo ingericht als de eetzaal in de Harry Potter boeken, met vier lange tafels. Ook worden de leerlingen onderverdeeld in “huizen” en de huizen houden competities onderling.
  • Wij Belgen nog heel wat kunnen leren van de Amerikanen als het op “school spirit” aankomt? Mascottes, slogans, school kleuren, competitie met de sport teams van andere scholen, een hele kledinglijn met de naam van de school of universiteit erop (en dat wordt dan ook echt door iedereen gedragen), vlaggen in de school kleuren met het logo van de school of universiteit erop overal, iedereen die trouw voor zijn of haar school supportert, het gevoel van een eenheid te zijn, … Ook heeft de gemiddelde universiteit zo’n 500 clubs; van politieke, etnische en religieuze clubs tot People watching clubs, milk and cookies clubs, chocolate appreciation clubs,… 

De dag voor we op reis vertrokken heb ik een indoor picnic (lang leve Michigan weather) gehouden met Amira en Nadine en hebben ze mij de Amerikaanse specialiteit “Ants on a log” leren eten… Een stuk selder, besmeerd met een dikke laag pindakaas, waarin dan rozijnen gedrukt worden… smullen maar! Het smaakt eigenlijk echt zo slecht nog niet als het klinkt… Daarna besloten we dan om een of andere reden naar Grand Rapids te rijden en hebben we heel de tijd samen zitten afgeven op de Amerikaanse verspilzucht en hun enorme milieuvervuiling…

Nu zit ik terug voor een weekje op school en dan vertrek ik naar de West Coast!! En de week zal vliegen… tennis season is nu volop van start gegaan en het is eraan te merken… Maandag hebben we van 3:30 tot 6 pm training, dinsdag, woensdag en donderdag hebben we van 4 pm tot ‘s avonds laat matches tegen andere scholen en dan vrijdag weer het gewone trainingsschema… Vrijdag moet ik dan ook nog eens naar States voor Solo and Ensemble met koor en moeten we het dus gaan opnemen tegen de andere koren in Michigan die het tot States geschopt hebben… Verder moet ik ook dringend op zoek gaan naar een Prom dress, want dat zit er ook aan te komen!! U ziet, drukke tijden ineens hier in Michigan!

Tot de volgende!

17:24 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-03-08

Washington DC, Philadelphia and New York City!!

Net terug thuis van m’n East Coast trip en het was in 6 woorden onvoorstelbaar gigantisch superdeluxe abnormaal fantastisch!! Met een groep van zo ongeveer 100 uitwisselingsstudenten van over heel de wereld trok ik maar liefst 7 dagen rond in Washington DC, Philadelphia en New York City!!

De eerste nacht verliep wel niet zonder slag of stoot... (letterlijk dan nog) Na zo’n 12 uur durende busreis, lagen we rond 1:00 eindelijk uitgeput in ons bedje... tot plots het gestamp en gewoel van m’n Bulgaarse bedgenote begon en ik meermaals bijna uit bed werd geduwd... rond 4:30 begon het gehaardroog van m’n Estlandse kamergenote en om 5:00 moest ook ik er dan uit om vrolijk en opgewekt naar de Paasmis te gaan… Oh Amerikanen toch… :s:)

In Washington bezochten we het Washington Momument, the Capitol, het Lincoln Memoriam (en jawel, ik raakte het water aan waarin Forrest Gump en Jenny elkaar kusten!), stonden precies op de plaats waar Martin Luther King zijn beroemde I Have A Dream Speech voorbracht, zagen het White House, maar nog veel impressionanter de vrouw die sinds 1981 haar tentje er vlak tegenover heeft opgeslaan en er vandaag nog steeds staat te protesteren tegen nucleaire wapens, bezochten het Holocaust Museum en het Newseum en shopten in Georgetown! DC was in een woord ZALIG!! Het is eigenlijk echt een pracht van een stad, voelt op zekere vlakken zeer Europees aan en heeft zoveel mooie monumenten en geschiedenis zo dicht opeen… Ik heb er echt geweldige dingen gezien en was super onder de indruk van al die geschiedenis die er op je af lijkt te komen!!

Dag 4 reden we dan door naar Philadelphia. Na wat geskylined te hebben, aten we in het Hard Rock Café. waar de serveersters op de tafels dansten op de vrolijke deunen van YMCA en de muren behangen waren met gitaren en dergelijke. Daarna bezochten we Independence Hall, waar de Declaration of Independence ondertekend werd en de Liberty Bell, die symbool staat voor de Amerikaanse vrijheid en alleen voor zeer belangrijke gelegenheden geluid werd.

Op dag 5 begonnen we onze tocht door New York City met een beetje gefrisbee in Central Park, vlak tegenover het apartement van John Lennon en zijn memorial. We slenterden op Fifth Avenue, toerden door de NBC Studios, beklommen de Rockefeller (een van de hoogste wolkenkrabbers in Manhattan) en chillden zo’n twee uur op het dak, waren getuigen van een rijdende filmset, bewandelden Times Square, bezochten M&M’s World (mijn hemel, aka drie immense verdiepingen vol M&M’s accessories, immense M&M beelden, een M&M douche en nog veel meer!), staarden met open monden naar de adembenemende New Yorkse skyline by night, bezochten Harlem en het Metropolitan Art Museum, woonden de Broadway show ‘A Chorus Line’ bij, namen de ferry naar het Statue of Liberty, reden door Wall Street, brachten een bezoekje aan Ground Zero (dat er momenteel bijligt als een bouwwerf), slenterden door China Town en sloten de geweldige week af met een zeer gezellig feestje alvorens de bussen weer op te kruipen.

Het was echt een reisje om u tegen te zeggen! Enorm veel gezien, beleefd, gevoeld. Enorm veel lieve mensen van elke mogelijke uithoek van dit wereldbolletje ontmoet en me enorm geamuseerd! Ik mis hen al…

19:59 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-03-08

Tennis en Ann Arbor

Ja ja het tennis seizoen is hier dus van start gegaan!! Het lastige is wel dat we nog niet buiten kunnen spelen, wegens te koud, dus nu hebben we op de meest onmogelijke uren training en maar 2 velden voor 24 meisjes… Ideaal is anders, maar we redden ons wel, hopelijk warmt het snel op…

Verder heb ik nog eens een heel weekendje Nederlands kunnen spreken!! Donderdagavond arriveerde 
Anna-Belle hier dan vanuit Ann Arbor… Mijn eerste uurtjes Nederlands waren een tikje rampzalig… Verkeerde woordvolgordes, onbestaande woorden, letterlijk dingen van het Engels naar het Nederlands vertalen, omgekeerde getallen,… Maar naar het einde van het weekend toe begon het wel te beteren. Vrijdag nam ik haar dan een dagje mee naar school, zodat ze ook eens kon ondervinden hoe het voelt om er elke dag om 6:20 uit te moeten… Verder was het ook de meest belachelijke dag ooit… eerste uur was een film kijken, tweede uur een poster maken, derde uur papieren kikkers maken en kleuren, vierde uur scrabble spelen, vijfde uur een klein beetje Spaans, zesde uur fruit pizza maken en zevende uur een koor feestje ter ere van onze goede festival scores.

‘s Avonds hielden we dan naar goede traditie een Sex and the City pannenkoeken avondje en de volgende middag namen we dan de trein naar Ann Arbor (waarbij we voorbij DE Kellogg‘s fabriek reden, aangezien die man dus van Michigan was!), tot dusver mijn lievelingsstad in Michigan… Studenten en straten waar je ook wel degelijk op kan wandelen… Het voelde echt zalig om zo nog eens rond te kunnen slenteren!! Dat is hier in Portage dus echt gewoon onmogelijk, tenzij je graag naast drukke 5 baans wegen stapt en omver gereden wordt… Er was daar ook een betoging tegen de oorlog en Bush bezig en daar hebben we dan maar een paar straten in meegewandeld.Op zich was de trein nemen ook wel eens interessant… Als ze je ticket komen checken, hangen ze boven je stoel een briefje waarop een nummer staat dat overeen 

komt met de halte waar je af moet stappen. Als je die halte dan nadert, komt er iemand van het personeel je vertellen dat je de volgende halte eraf moet, waar de kortsbijzijnde deur is en dat je zeker al je spulletjes moet meenemen. Ook moeten minderjarigen begeleid worden als ze alleen rijzen. Zie je ze dat op de NMBS al doen?

Maandag was het hier dus ook Saint-Patrick’s Day!! De dag waarop de Ieren Saint-Patrick vieren en door al die migratie zitten er hier wel een redelijk aantal. Heel het weekend lang liepen er mensen in Saint-Patrick’s day kleren rond in Ann Arbor en maandag kwamen ook veel mensen in het groen gekleed naar school. Verder wordt het niet echt gevierd… echte Ieren zullen zich ladderzat drinken op die dag en in Chicago kleuren ze hun grootste rivier groen voor een dagje… Maar daar blijft het dan ook bij.

Ook besefte ik pas toen Anna-Belle er was dat ik op zekere vlakken toch al echt wel veramerikaanst ben… Mijn accent is bijvoorbeeld al helemaal West-Michigan en er zijn heel veel Belgische dingen die ik me gewoon al niet meer herinner
. Ook ben ik veeeeel minder sarcastisch… Veel mensen snappen hier sarcasme niet zo goed en vinden het dus beledigend… Er zijn ook zoveel typisch Amerikaanse dingen die ik al zo gewoon ben geworden… bv dat er om de meter wel een Amerikaanse vlag hangt… op de meest onmogelijke plaatsen en in alle klaslokalen… patriotisme alom!! Ook van alle extra waarschuwingen op voorwerpen kijk ik al niet meer op… Zo moet er bijvoorbeeld op een airbag staan dat het dodelijk kan zijn voor kinderen, op koffie dat ie extreem heet is,… Maar als je dan hoort over alle belachelijke aanklachten er hier gemaakt worden… Een vrouw steekt haar kat in de micro golf oven, het beestje sterft en ze klaagt het micro golf oven merk aan omdat het niet in de handleiding stond dat ze er geen levende wezens in mocht steken… Een vrouw struikelt over haar eigen kind in een winkel en breekt haar been. Ze klaagt de winkel aan, want de rayons zijn zogezegd te smal… En het ergst van al is dat al die aanklachten ook nog eens gewonnen worden…

Maar goed, ik ga hier eens naar tennis practice vertrekken en dan zo stilaan eens mijn valiesje beginnen pakken. Zaterdag vertrek ik voor een weekje naar New York, Washington DC en Philadelphia met een bende uitwisselingsstudenten!! Hip hip hoezee!!

00:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-03-08

Lentekriebels

En jawel, zo stilaan beginnen hier de eerste plukjes gras weer zichtbaar te worden door de smeltende sneeuw! Af en toe valt er nog wel een vlokje, maar de lente doet toch eindelijk zo stilaan zijn intrede na 3,5 maand van sneeuwstorm na sneeuwstorm. Nu alleen nog van die bijtende koude afgeraken en het is helemaal lente!

Eigenlijk is er hier niet zoveel nieuws onder de zon, maar uit goede om-de-twee-weekendse-gewoonte dacht ik hier toch een tekstje neer te planten.

Naar goede gewoonte moet ik natuurlijk ook even het vak family sociology vermelden, dat nu toch (hopelijk) echt zijn laagtepunt bereikt heeft… Een 50 minuten durende huwelijkssimulatie… ai ai ai… Op voorhand ging er dan een sign-up sheet rond waarbij je je voor iets moest opgeven... 25 punten als je trouwde, 25 punten voor de cameraman en fotograaf, 10 punten als je cake of sprite meebracht en 5 punten voor de persoon die op play duwde voor de muziek... Ik zal er verder maar niet al te veel woorden aan vuil maken, de foto’s spreken voor zich…

Verder ben ik hier ook naar de musical Mamma Mia gaan kijken!! Het verhaal was op zich niet al te veel soeps, maar het was echt wel zalig om alle Abba liedjes samen te horen!! Echt een typische up-beat, feel-good, romantische komedie en dat gecombineerd met mijn liefde voor alles wat uit de sixties, seventies en eighties komt… Vijf tv kan er niet tegenop!! Trouwens, Vijf tv marathon eens ik terug ben, iemand?? Heb het een jaar zonder moeten doen…

Ook heb ik hier nog volop van de laatste echte sneeuwdagen geprofiteerd en heb ik voor het eerst in mn leventje een sneeuwengel gemaakt met Zada en een pracht van een sneeuwman met Jordan en Kelli!

Iedereen zit hier zo’n beetje in een winterdipje momenteel en is erg verveeld met de winter, dus veel sensationeels is er hier niet meer gebeurd… Maar dan volgende week begint tennis season!! Hoezee!! Kijk er echt wel naar uit! Elke dag 2 uur training en dan 1 of 2 wedstrijden per week!! Nu alleen nog leren tennissen…

Volgende donderdag komt Anna-Belle dan ook eens langs (voor de haar niet kennenden onder jullie: een vriendin van op het Sint-Pieterscollege die een jaartje in Ann Arbor in een gastgezin woont). Vrijdag neem ik haar een dagje mee naar school, zodat ze ook eens het high school leven aan den lijven kan ondervinden!! Die avond houden we hier dan een The Oc-slash-Sex and the city pannekoekenavondje met al mijn vriendjes en vriendinnetjes en zaterdag en zondag trekken we dan naar Ann Arbor… Dit klinkt misschien gemeen, maar ik kijk er stiekem echt naar uit om in het Nederlands over voorbijgangers te kunnen roddelen :p

01:16 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-02-08

nieuws uit het eeuwig witte Michigan

Hier ben ik weer met een nieuw bericht uit Winter Wonderland Michigan. Terwijl jullie het eerste terrasjesweer al weer achter de rug hebben, trotseer ik hier nog steeds sneeuwstorm na sneeuwstorm in temperaturen van -17 graden Celcius. Waar is de lente, waar is de zon??

Op school gaat alles zo zijn dolle gangetje… Ik heb m’n seminar ingeruild voor een uurtje IB French 5 per dag (de moeilijkste Franse klas). Het is wel een goede opfrissing en de leerkracht laat van tijd tot tijd wel eens een aantal hilarische steken vallen, wat het des te interessanter maakt. Mijn Comparative World Religions Class is anders ook weel een vak  apart… De leerkracht doet me sterk denken aan de leerkracht voor waarzeggerij in de Harry Potter boeken. Heel erg dromerige stem en haar gedachten dwalen constant op de meest onmogelijke zijsporen. Ze beschikt ook over de capaciteit een zin te beginnen, hem nergens heen te laten leiden en hem dan af te sluiten met het begin te herhalen. Ik vraag me echt af hoe ze het doet. Ook zal ze regelmatig gewoon op de grond gaan zitten en beginnen mediteren, maar het bizarste tot nu toe was toch nog wel onze “excursie”,… In het midden van de les (en van een van haar nergens heen leidende zinnen) zei ze plots:  “Laten we een excursie maken naar mijn deur!”, waarop ze de klas uithuppelde… We hebben daar dus 10 minuten op de gang naar haar klasdeur staan staren, waarop trouwens het Nederlandse woord “vrede” staat. Toegegeven, het was wel een mooie deur, maar toch ook veruit de meest bizarre excursie ooit. Mrs. Hazen leidt wel aan chronische migraine en heeft dus al hoofdpijn zolang ze zich kan herinneren. Iemand wist me dan ook te vertellen dat ze daarvoor op medisch voorschrift marihuana rookt, wat wel eens veel zou kunnen verklaren…

Maar mijn allerinteressantste klas blijft toch wel Family Sociology. We zijn nu met het hoofdstuk “parenting” bezig en moesten dus per twee een tocht door de gangen maken met een zwangere buik simulatie aan (voor diegenen die “10 Things I hate about you” gezien hebben: het had veel weg van de buik die de vader zijn jongste dochter aansnoert vooraleer ze uit mag gaan). Eroverheen moesten we dan een T-Shirt dragen met de mooie slogan: “SEX CAN WAIT” erop. Dat ding woog echt loodzwaar! De week erna moesten we dan een baby simulatie mee naar huis nemen en mama spelen. Die poppen beginnen dus om de zoveel tijd te wenen en het duurt echt 25 minuten eer ze weer rustig zijn. We moesten ze dan ook meenemen in het openbaar om de reactie van de mensen te zien en sommige mensen staren echt gemeen naar tienermoeders… Een aantal klasgenootjes van me werden gewoon rechtuit hoeren en sletten genoemd. :s De poppen lijken dan ook wel echt sprekend op echte baby’s. De mevrouw in het restaurant vroeg me zelfs of ik een hoge stoel wou voor m’n kindje. Al bij al was het nog wel leuk, tot dat ding me ‘s nachts im de zoveel tijd begon te wekken…

Daarnaast is toch ook Engels even het vermelden waard... We zijn voor Engels een boek aan het lezen over een bende jongens die op een onbewoond eiland stranden en nu zijn we dus al 3 dagen bezig met het lokaal om te toveren in een jungle. We maken maskers, hutjes, de oceaan, bergen,... Zie je ons dat in het zesde middelbaar al doen bij Nederlands?Ook kan ik trots vermelden dat ik nu drie keer per week het zesde uur achter het fornuis doorbreng en er nog steeds geen doden zijn gevallen! Verder heeft mijn koor ook meegedaan aan een koor festival en aangezien we de hoogste score gekregen hebben, moeten we nu ook naar State (het festival/wedstrijd van de beste koren in de staat Michigan). Line heeft me ook een keertje meegenomen naar Lacrosse conditioning, maar het leek me toch niet meteen mijn sport… Het zal dus tussen track en tennis gaan en dan zal ik wel voor Line gaan supporteren als ze een match spelen.

En jawel, ook hier in Michigan is Hallmark Day (oftewel Valentijn) gepasseerd en het ging er toch wel een beetje uitgebreider aan toe dan in ons Belgenlandje… Mensen kwamen naar school in het rood gekleed of met hartjes op hun kleren en in de gangen werden er volop balonnen, beertjes, snoep, chocolade en nog zoveel meer met zich mee gesleurd. Maar geen nood, in vergelijking met Kerst hielden ze zich koest.

Verder heb ik hier als goede sterrekundige natuurlijk ook naar de maansverduistering zitten staren. Na 20 minuten met m’n knieeen in de sneeuw gezeten te hebben in vriestemperaturen van zo’n  -21, heb ik het dan toch op foto vastgekregen…  Geen perfecte foto helaas, maar gezien het gebrek aan statief toch nog vrij geslaagd vind ik persoonlijk.

Gisterenavond ben ik dan met Line, Lauren en Guli naar een optreden geweest van een kinderkoor, bestaande uit Ugandese weeskinderen. Ze zijn momenteel de VS aan het rondtoeren om zo donnaties te ontvangen om terug naar hun dorp in Uganda te sturen. Hun toer hier is helemaal gesponsord vanuit de VS en ze verblijven telkens in gastgezinnen. Het was echt heel ontroerend. Ze zongen en dansten enorm opgewekt en zagen er ook allemaal enorm vrolijk uit, zelfs terwijl ze tussen de liedjs in, in grote lijnen hun levensverhaal vertelden. Absoluut geen rozengeur en maneschijn, maar toch hielden ze er de moed en het enthousiasme in.

Maar goed, ik ga m’n weekend hier eens beginnen! Veel plezier daar nog in ons Belgenlandje en attakeer 8 juli al maar volop met fluostift op de kalender, want jawel, op die dag zal deze Vlaamse Amerikaan weer voet zetten in Zaventem!

19:04 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-02-08

Amerikaanse schoolveiligheid... even een tussendoortje...

Amerikanen draaien wel helemaal door als je ze vertelt dat je een Identiteitskaart heb, maar het feit dat ze overal camera’s in hun school hebben en er politie en drugshonden door de gang lopen, vinden ze dan wel heel normaal. Mijn school is dan nog een van de minst beveiligden van de buurt… Downtown Kalamazoo hebben ze overal metaaldetectoren om de gangs en shootings tegen te gaan, want dat probleem bestaat daar dus wel degelijk… Ook wordt er immens veel gestolen. Stagairs, leveranciers,… kortom alle niet-personeel en niet-leerlingen die in de school moeten zijn voor het een of ander, moeten zich aan de balie aanmelden en moeten hun vingerafdruk neerplanten… Daarmee kunnen ze dan zien of je een crimineel dossier hebt en vooral of je een pedofiel bent… Als je dat niet bent en een geldige reden hebt om in school te zijn, wordt je foto getrokken en krijg je een bezoekerspas die je op duidelijk zichtbare plaats moet dragen. De pas is enkel geldig voor bepaalde duur en als je langer in het gebouw blijft dan je had gezegd bij het aanmelden, verschijnen er fluo strepen op de pas, zodat iedereen weet dat je niet in het gebouw hoort te zijn.  Verder gaan ze ook, eens het nieuwe schoolgebouw er staat, studentenkaarten maken met microchips erin, waarmee de leerlingen zich dan overal aan de deuren moeten scannen, zodat ze precies weten waar jij bent, 8 uur per dag en precies kunnen opsporen waar je elk moment van de dag geweest bent.  Vergeet je dit kaartje thuis, heb je meteen detention… En wie zei er hier iets over het feit dat identiteitskaarten een schending van de privacy zijn??

23:54 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-02-08

Winter homecoming

Oef, de examens zijn hier achter de rug! Wat een opluchting, het was toch weer zo’n stress… of dat is toch wat de Amerikanen er hier van zeiden… voor mij was het zowat de meest ontspannende examenperiode sinds kleuterklas (ok, dat is misschien lichtelijk overdreven, maar toch). Ik kreeg hier wel vaak de reactie dat het voor mij ook veel makkelijker is omdat ik hier alleen maar gemakkelijke klassen volg, maar als ik dan zie hoe Thomas ervanaf komt met amper 2 dagen examens, Alex gaat bowlen en feestjes heeft met zn vrienden tijdens de examens, Amira een dagje spijbelt om te gaan snowboarden en er sleepovers worden gehouden het weekend voor de examens, vind ik dat toch zeer moeilijk te geloven… Hoe dan ook mijn resultaten mochten er best wezen, na al dat zware ontspannen… Spaans: 96,6%, psychologie: 96,4%, Engels: 89% (wat toch nog best een prestatie gezien het feit dat ik amper 2 blz notities had voor dat vak…), Creative writing: 99,2%, Asian Studies 100% en koor 100%… dan is er natuurlijk ook nog mijn gym class.. 67,5% *blozende wangetjes* Ik zat wel nog ferm boven het klasgemiddelde, geloof het of niet… Amerikanen en sport… het is een zotte combinatie…

Met het begin van het tweede semester is dan ook mn lessenrooster veranderd… Nu volg ik seminar (een uur studie per dag dus), comparative world religions (niet dat we iets doen daar, maar de leerkracht is best een interessant geval), family sociology, Engels, Spaans, Nutrition en Foods (jawel, ik zal dus elke dag een uurtje koken, wat haast niet anders dan vreselijk fout kan lopen…) en Women’s Ensemble (koor). Het is eigenlijk echt een saai lessenrooster, dus ik ben nog aan het proberen het wat te veranderen… Ik zou graag mn seminar laten vallen aangezien ik toch al nooit huiswerk heb een elke dag een uur voor je uit zitten staren bijzonder saai kan zijn en IB French 5 (de moeilijkste Franse klas hier) in de plaats nemen bij wijze van herhaling. Verder leer ik absoluut niks in Spaans aangezien mn klas bestaat uit heel irritante en niet al te snuggere freshmen en Family sociology is al helemaal een geval apart… Het is zogezegd een klas waarin je over het dagelijkse leven leert en hoe je leven beter te organizeren.. We hebben het dus al een hele week over wat mannen waarderen aan vrouwen en vrouwen aan mannen… Zij die ooit het boek “Waarom mannen liegen en vrouwen altijd schoenen kopen” hebben gelezen… dat boek is dus ons lesboek in die klas en wordt onderwezen als wetenschappelijk bewezen en correct… Lang leve het in de wereld sturen van stereotypes!! Ik mis mn oude lessenrooster…

De week na de examens was het dan weer homecoming. Mijn trouwe blogvolgelingen zullen zich homecoming nog wel herinneren, maar voor al de rest… Homecoming vieren ze dus in de herfst en aan het begin van het tweede semester om te vieren dat ze weer thuis kunnen komen op school. Het is eigenlijk een grote competitie tussen freshmen, sophomores, juniors en seniors. Elke dag van de week is een andere dressup day, zo hadden we dit keer Nerd day, Cops en robbers day, Yourself 10 years ago day, Eighties workout day en spirit day. Er wordt dan telkens geteld hoeveel mensen van je grade zich verkleed hebben. Na school zijn er ook kleine competities, zoals een kookcompetitie, quiz,… waarin de 4 grades het tegen elkaar opnemen. Vrijdag is dan homecoming day en kleed iedereen zich in de schoolkleuren (blauw en geel!!) en hebben we een pep assembly het laatste lesuur. Heel de school komt dan samen in de gym en iedereen staat per grade. Tijdens de assembly zijn er nog meer competities tussen de verschillende grades, wordt er heel veel gecheerd en slogans geroepen, de cheerleaders dansen, de band speelt, en het basketbal team zit allemaal in uniform samen, want de pep assembly is eigenlijk helemaal voor hen. Het is bedoeld om hen op te peppen voor de homecoming basketball game die ze die avond moeten spelen tegen een andere school. Tijdens half time wandelt dan het homecoming court (3 jongens en 3 meisjes per grade die de week ervoor verkozen zijn, helemaal opgemaakt en in chice kleren) over het veld en worden homecoming king en queen bekend gemaakt.

Het weer strooide ditmaal wel wat roet in het eten, want we hadden twee snow days tijdens homecoming week. Als de wegen dus te slecht zijn, worden de scholen afgelast… We hadden dus geen yourself 10 years ago day en homecoming day zelf werd verplaatst naar volgende week vrijdag… Snowdays op zich zijn anders ook wel een ervaring… Bij gebrek aan school vrijdag en uit verveling hebben we met een hele hoop mensen een fort uit lakens gemaakt en heel de dag films gekeken in ons fort.

Verder hadden we gisteren een girls night met alle Europese uitwisselingsstudentes… Naar de film (27 dresses) en dan een sleepover bij Maiken (Noorwegen). Echt fijn en sinds lange tijd nog eens echte Europese pannekoeken gegeten.

Vanavond is het dan de Superbowl (oftwel DE football wedstrijd van het jaar, het einde van het seizoen) op tv. Er zijn dus overal superbowl parties en mensen komen overal samen met heel veel eten om de Superbowl te kijken en te stemmen voor welk reclamespotje ze het beste vinden (dat is dus een echte competitie hier, jawel). Ik ga vanavond dus met een hele bende de Superbowl kijken bij Thomas thuis en tegelijkertijd zijn verjaardag vieren. ‘k Heb hem een hele cd met Belgische muziek gebrand… ben eens benieuwd wat Amerikanen daarvan gaan vinden…

Verder zit ik hier met een immense dilemma rond welke sport ik wil spelen in de lente… Track (atletiek, dus sprinten in mijn geval), tennis en lacrosse zijn alle 3 tegelijkertijd… Track is gewoon een heel fijn team, Tennis is vrij relaxed (ze zijn alle drie elke dag 2,5 uur training, maar tennis is het minst fysiek) en Lacrosse is iets dat wij in Belgie niet hebben, dus specialer… Hmmm… Geef me allemaal maar goede raad, ik reken op jullie!!

Goed, ik ga hier nog eens een poging wagen tot het bakken van koekjes voor de Superbowl… Geniet van jullie lesvrije week studentjes!!!

Lien

19:39 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-08

Examen stress...

School discipline en examen stress… de Amerikaanse definitie hiervoor verschilt toch wel lichtelijk van de Belgische… Het is nu het weekend voor de examens, maar niemand lijkt echt in gang te schieten… Katie loopt hier wel al heel het weekend als een kip zonder kop te verkondigen dat ze toch zo gestresseerd is, maar echt veel boeken heeft zij ook nog niet aangeraakt…

Ze hebben hier welgeteld 4 dagen examens en dan vrijdag alweer een dag vrijaf. Heel veel mensen hebben zelfs maar 2 dagen examens… Het stelt dus echt wel niet veel voor. Het merendeel van de examens is dan ook nog eens gewoon meerkeuze of vul een woordje in op het stippellijntje. De examens tellen ook maar voor 5% van het eindtotaal, dus niemand geeft er echt iets om…

Ik heb nog nooit zo’n relaxte examenperiode meegemaakt… Aanschouw mijn examenrooster:

·         Maandag: Spaans (waarvoor ik wel een beetje moet leren)

    Sports (waarvoor ik een mijl moet lopen)

·         Dinsdag: Psychologie (wat meerkeuze is en waarvoor ik mn notities  mag gebruiken)

  Engels (wat gewoon wat vraagjes over een paar boeken en een film beantwoorden is… we hebben er niet eens notities van, dus echt veel leren zal dat niet worden)

·         Woensdag: Creative Writing (een gezellig ontbijt met de hele klas  en dan filmpjes bekijken die  we de afgelopen week in groepjes in school gefilmd hebben)

      Asian Studies (ook weer meerkeuze en met behulp van notities)

·         Donderdag: Women’s Ensemble (4 blz basisleerstof en 20 seconden zingen)

En speciaal voor al die studentjes die zich nu kapot zitten te zwoegen voor hun examens zal ik even snel overlopen hoe een doorsnee Amerikaanse universiteit dat aanpakt… Zij hebben dus geen echte examenperiode. De meeste studenten volgen per semester zo’n 3 a 5 vakken en hebben er vlak voor de kerstvakantie een test over. Dan hebben ze twee weken kerstvakantie en hun tweede semester eindigt al in April. Verder hebben ze ook nog eens tussentijdse testen zoals bij ons in het middelbaar. De eerste twee jaar van College zijn twee algemene jaren die voor iedereen hetzelfde zijn en komen een beetje overeen met onze twee laatste jaren middelbaar. Daarna hebben ze dan 2 specialisatie jaren (wat dus overeenkomt met onze bachelor). Als je in je laatste twee jaar high school alle IB vakken (vakken die overeenkomen met het Europese niveau) volgt, mag je gewoonweg je eerste twee jaar College overslaan. Er zijn natuurlijk wel moeilijkere universiteiten en mogelijkheden om nog verder te specialiseren, maar dit is het gebruikelijke system.

Op zich kan je het jezelf hier echt nog wel moeilijk maken, maar het grote merendeel van de leerlingen doet dat niet, aangezien er zoveel makkelijke uitwegen zijn. Je volgt dan al maar 7 vakken en dan zijn er immens veel pleziervakken, die qua niveau echt niks voorstellen. De meeste leerlingen hebben dan ook nog 1 van de 7 uur een seminar, wat dus een uur studie per dag is, waarin ze dan tijdens schooltijd al hun huiswerk al kunnen maken, of gewoon wat kunnen ronddwalen in de gangen. Ook kan je alleen in de voormiddag naar school komen en dan in de namiddag 3 uurtjes gaan werken, maar er toch nog steeds punten voor krijgen.

Verder zijn de regels ook heel wat losser… zo mag je bv eten en drinken in de klas (sommige leerkrachten verkopen zelfs snoep en chips in de klas, zodat je voor de les iets te eten kan gaan kopen en dan op je gemakje van de les genieten) en als je 18 bent, krijg je Adult Status en mag je zelf briefjes schrijven voor afwezigheden. Moet ik hierbij vermelden dat er naar hartelust gespijbeld wordt?

Maar goed, genoeg over het Amerikaanse school niveau. Ik ben hier sinds vorige week met Track (oftewel athletiek) conditie training begonnen. Het echte seizoen begint pas over een maand of twee, maar sinds deze week is er toch al elke dag na school een uur conditie training. Eens het seizoen start, zal het elke dag 2,5 uur training zijn en twee keer per week een wedstrijd… Mijn school is echt heel competitief en veeleisend als het op sport aankomt… zoals de meeste grote scholen hier. We zullen wel zien of ik het volhoud :) Het kan zijn dat ik nog overschakel op tennis…

Verder laat het weer hier zich ook weer van z’n beste kant zien… Twee weken geleden hadden we plots een tornado warning, wat heeeeel erg vreemd is voor januari. Normaalgezien zijn er pas tornado waarschuwingen in de lente. In Kalamazoo County was de dreiging nog niet zo groot, maar 2 counties ten westen van ons, zat wel iedereen in z’n schuilkelder. En dan nu, twee weekjes later, hebben we de koudste temperaturen dusver bereikt deze winter… het is hier momenteel -16 graden celcius met een gevoelstemperatuur van zo’n -29 in de wind. Als het morgen nog zo koud is, zullen dus alle scholen gecancelled worden, aangezien het te gevaarlijk koud is om kinderen op de bus te laten wachten.

Maar goed, het is nu zondagnamiddag, misschien zou ik hier toch eens m’n boeken moeten openslaan en een kleine poging tot Spaans wagen. Niet al te veel natuurlijk, het is uiteindelijk maar een examen ;)

Veel success daar nog met jullie examens!!

p.s.: En nog een weetje om af te sluiten… Amerikanen hebben geen officiele identiteitskaart. Hun rijbewijs functioneert een beetje als hun identiteitskaart, aangezien iedereen dat hier toch krijgt op hun 16de. Onlangs hebben we dan in m’n Asian Studies klas een heel uur hevig gediscussieerd over identiteitskaarten. Iedereen was echt zwaar verontwaardigd toen bleek dat ik en Frauke (een Duitse uitwisselingsstudente) allebei een identiteitskaart hadden. Ze vonden dat ongehoord, communistisch, veel te veel overheidscontrole enzovoorts en zoverder… Ik vond het best wel grappig, zeker als je ziet hoeveel domme extra veiligheids en controle maatregelen hun eigen overheid neemt…

19:22 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

06-01-08

Winter Break

Jawel... morgen is het weer high school geblazen hier in Michigan... Winter Break is echt voorbij gevlogen... houssitten met Lauren, rondhangen in de mall, schaatsen in het park, movie nights, YFU orientaties, gaan supporteren voor zwemwedstrijden, huilfilms in de cinema, uren rondhangen in beaners (de kofieshop hier in Portage) en nog zoveel meer!!

Nieuwjaar was best wel vreemd... Het voelde voor mij al middernacht rond zessen, toen ik jullie smsjes en telefoontje kreeg en met Nils (mijn Vlaamse lotgenoot in Ohio) op msn aftelde voor het Belgische nieuwjaar... Later die avond ben ik dan nog met Marine naar twee feestjes gegaan... Het eerste was in het thema van Jeweltone, wat dus betekende dat iedereen gekleed moest komen in zilver, goud, emerald groen, robijn rood,... Best gezellig! Het tweede feestje vond ik persoonlijk wat minder, maar ach... Uiteindelijk was het dan ook voor de Amerikanen nieuwjaar en werd er volop kinderchampagne gedronken (de wet is de wet, zelfs op nieuwjaar), terwijl er op tv gekeken werd naar de ball drop op Times Square in New York City.

De rest van de vakantie kregen we sneeuwstorm na sneeuwstorm en lag er hier minstens zo'n 35 cm sneeuw. Ideaal weer dus om een rasechte iglo te bouwen! En dat hebben Thomas, Barry en ik dan ook gedaan... Het resultaat mocht er best wel wezen!! Een immense iglo met sneeuwbankjes en al! Er konden zeker 10 mensen in en als ik wat voorovergebogen stond, kon ik er bijna in rechtstaan!! Nadat Barry de iglo Sid gedoopt had, gingen we dan nog even op het bevroren meer vlakbij zijn huis wandelen... Jawel, ik liep dus over het water!! Het was een dag vol mirakels!!

Ik zal me hier nog maar een beetje nuttig gaan maken op deze laatste vakantiedag en bij deze dit berichtje beeindigen...

Aan alle middelbare schoolgangers: veel plezier op school morgen :p

18:57 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-12-07

Kerstwaanzin en Chicago

Und jawohl, hier ben ik weder! Aan allen die niet graag lange verslagen lezen: sla dit verslagje dan best maar over, want het belooft er eentje van zekere lengte te worden…

Jawel, Kerst is hier dus eindelijk (na zo’n maandje of twee ernaar opgebouwd te hebben) voorbij (nu zijn de after Christmas sales volop bezig) en ik heb mijn eerste Amerikaanse Kerst overleefd… De laatste dag voor Winter Break, was heel de school al in Kerststemming. Heel veel leerlingen kwamen verkleed als Santa of zijn elfjes of gekleed in Kersttruien en broeken naar school. Er werden kerstkaarten, mini stockings, candy canes en nog veel meer uitgedeeld. Wie gedacht had die dag nog wat nuttige kennis op te steken, had het dan ook mis… Ik beschrijf even mijn dagje…

·         Spaans: Kerstliedjes zingen, kerstkaarten knutselen en veeeeel eten

·          Individual Sports: vrij lesuur

·         Psychologie: Transformers kijken en wederom veeeeeel eten

·          Engels: gezelschapsspelletjes en nog meer eten

·         Creative Writing: circle time (banken in een cirkeltje zetten en wat praten)

·         Asian Studies: immens veel take out Chinese!!

·         Women’s Ensemble: met bellen en kerstmutsen in de klassen rondgaan en kerstliedjes zingen

Lang leve de productiviteit!! :)

24 December begon het dan echt… In de namiddag hadden we een Open House hier thuis, wat dus betekent dat Dawnanne zowat iedereen die ze kent had uitgenodigd voor een soort van receptie. Later die avond gingen we dan met heel de familie naar de kerk voor de Kerst mis. Ik vond het eigenlijk echt wel fijn! Een mis hier is helemaal niet zoals onze katholieke missen in Belgie… Er is geen priester, geen altaar, geen communie, er wordt niet voorgelezen uit de bijbel,… maar er wordt gezongen, gedanst, toneel gespeeld, er is een live band op de achtergrond en een aantal mensen komen over bezinning praten en er wordt ook wel wat gebeden. Op het einde werden alle lichten gedoofd en kreeg iedereen een klein kaarsje. Daar zaten we dan in stilte in een immense kerk, geheel verlicht door al onze kleine kaarsjes. Terug thuis mocht iedereen naar oude traditie al 1 cadeautje openmaken en werd het bord met koekjes en wortelen voor Santa klaargezet bij de stockings die reeds aan de schouw hingen.

De volgende ochtend openden we dan pakjes met ons gevijven, gevold door een groot kerstontbijt samen met grandpa en grandma. Vervolgens gingen Alex, Katie, Nick en ik naar hun vaders huis om met hem nog meer cadeautjes te openen. Daarna gingen we dan rechtstreeks naar het huis van grandpa en grandma om, jawel, nog meer cadeautjes te openen van alle tantes en nonkels en een groot Kerst dinner te hebben. Ze gaan er hier echt wel over met hun Kerst, ik vond het eigenlijk haast schandalig. Het was wel heel gezellig en ze bedoelen het echt goed, het zijn super lieve mensen, maar zo’n overdaad!! Ik denk dat Katie, Nick en Alex elk zeker voor zo’n 2500 dollar cadeautjes gekregen hebben. Zo kregen ze allemaal hopen kleinere dingen zoals cd’s, DVD’s, kleren,… en daarboven kreeg Alex nog eens een suuuuuperduur snowboard, Katie een chice nieuwe laptop en Nick een Ipod, boxen en twee basketbalpalen (eentje voor binnen en eentje voor buiten)… Hoe tof en vriendelijk ze ook mogen zijn, ze zijn toch ook wel een beetje verwend hoor… In vergelijking met hen kreeg ik niet eens zo immens veel, maar wat ik kreeg was al een waslijst… heel veel zeep, giftcards ter waarde van 40 dollar, kleurboeken (ja ze hebben mijn liefde voor kleuren al gespot hier :p), wasco’s en potloden, musical tickets (de musical Mamma Mia!!), een badmintonset, handschoenen, een sjaal, een muts, bureau onderlegger, veeeeeel sokken, 4 pyamas,  een kaars, lippenbalsem, slippers, een kamerjas, een wegwerpcamera, nog meer sokken, een bon voor de filmzaal hier ter waarde van 42 dollar, 2 t-shirts, een fake-kaars met batterij, een chocolade kalender, een prikbord,…

Verder zijn we ook een dagje naar Grand Rapids geweest. Op Detroit na de grootste stad in Michigan. Vond het wel eens chic om zien. Ze hadden daar ook een Drive Through park, helemaal gedecoreerd met bewegende kerstlichtjes en figuurtjes. Echt waanzin! Ik heb ook twee filmpjes op Youtube gepost: http://youtube.com/watch?v=3il28QJ-gwU en http://youtube.com/watch?v=AJ_GvmhHwL8 Maar dan… Donderdag sprongen we de auto in en reden door het topje van Indiana, naar Chicago, Illinois!! 2 daagjes in de grote stad!! Eerst en vooral bezochten we Navy Pier, vervolgens wandelden we wat rond en beklommen we The Hancock Building (welja met de lift… de allersnelste lift in Noord-Amerika!). The Hancock Building is een van de hoogste gebouwen in Chicago en je hebt echt een machtig zicht over heel Chicago van bovenaf!! ‘s Avonds sprongen we dan in een Yellow Cab (wat overigens vrij gevaarlijk is eigenlijk… 4 keer net niet gebotst, taxi chauffeurs zijn zotte wezens) om naar The Blue Man Group te gaan kijken. How do I even begin to describe it? 3 mannen met blauwe gezichten, puur entertainment. Er wordt niet gesproken, maar het zijn allemaal kleine, zeer originele, sketches. Het is ook niet echt toneel, veel muziek en truckjes,… Een beetje stand up comedian achtig, maar dan zonder tekst. Het is echt onmogelijk om te beschrijven… Maar echt zalig hilarisch!! Zo hadden ze bv. vanachter in de zaal heel veel rollen WC papier opgehangen en op een gegeven moment gaven The Blue Men de uiteindes daarvan aan de mensen op de laatste rij en gebaarden dat ze het moeten doorgeven aan de rij voor hen. Wij hebben daar zeker 10 minuten hopen papier zitten doorgeven naar voren, terwijl er luide muziek speelde en black lights aan waren. Iedereen was bedolven onder de witte massa. Je moet echt maar eens een paar filmpjes gaan bekijken op Youtube, het is echt de moeite waard!! De volgende dag begon het ‘s ochtends al flink te sneeuwen, dus reden we gewoon wat door de stad en bezochten we het Shedd Aquarium. Aangezien we middenin een sneeuwstorm zaten, besloten we wat vroeger terug te vertrekken, want de wegen werden echt gevaarlijk. Ik was er niet bepaald gerust in, aangezien we eerder over de autostrade gleden dan reden. Maar we zijn toch veilig weer thuis geraakt.Het is hier ondertussen al bijna middag, dus misschien zo stilaan eens tijd dat ik met mn dag ga beginnen. Veel success met de examens daar!! Lien

p.s.: nogmaals een weetje... Portage is de term die vroeger gebruikt werd voor het verslepen van je kano over land tussen twee meren in. Aangezien dat hier met al die kleine meertjes zo vaak moest gebeuren, kreeg deze stad dus de naam Portage.

p.p.s.: Wist je dat het in Michigan bij wet verboden is alcohol te kopen of verkopen op zondagvoormiddag aangezien dat de tijd is waarop je in de kerk hoort te zitten?

05:25 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-12-07

Een paar weekjes verder...

Hou u vast aan uw bretellen, want ik heb weer het een en ander te vertellen! (oh ik hou van rijmpjes)

Anyways… Er ligt hier al een weekje of twee sneeuw nu! Het begint stilaan weer wat te smelten, maar al bij al ziet het er nog vrij goed uit. Soms, als het geregend heeft en dan erna weer vriest, lijkt het alsof iemand duizenden kristalletjes in de sneeuw is komen strooien. Echt super mooi!

Aangezien de weken hier vrij tot zeer routineus beginnen te worden, zal ik maar weer bij vorig weekend beginnen.. Vrijdagavond vierden we nogmaals Katie’s verjaardag. Ditmaal gingen we met haar vriendinnen downtown Kalamazoo arthoppen (je chic kleden en dan van kunstgallerij naar kunstgallerij hoppen) gevolgd door dinner in een chic restaurant. Het was best wel gezellig en zeker toen het live entertainment arriveerde: Zanger, gitaar en podium! Zoe en Alyssa waren die man stiekem gaan vragen een verjaardagsliedje voor Katie te zingen en toen de man achteraf vroeg of er iemand uit het publiek een liedje met hem wou zingen, sprong Liz zowaar het podium op. Nuja… moest ik haar stem hebben, zou ik het ook gedaan hebben…

Zaterdagnamiddag ben ik met Line en Lauren gaan Christmasshoppen en die avond nam Alex me mee naar mn allereerste Hockey game: Western Michigan University vs. Wayne State University!! Echt wel een fine sport om naar te kijken eigenlijk en best wild! Er hangt enorm veel studentensfeer op zo’n sportevenementen, maar het gaat er ook best ruig aan toe… Hockey spelers vliegen letterlijk alle kanten uit en er wordt af en toe gevochten. Na zo’n gevecht worden er spelers naar de penalty box (soort van strafbank) gestuurd en roepen de studenten echt groffe dingen naar de speler van de tegenpartij. Ze wijzen allemaal tesamen naar hem en schreeuwen herhaaldelijk dingen in koor, zoals: “It’s all your fault”, “You suck, you suck”, “See you bitch!” (terwijl ze hem vaarwel wuiven) Het gaat er echt gemeen aan toe…

Vorige week is ook de aan u allen bekende goedheilig man uit Spanje gepasseerd hier in Portage. Ik heb in school een aflevering van Dag Sinterklaasje laten zien en hier thuis hebben ze allemaal hun schoen moeten zetten, want de Sint had me toch wel geen postpakketje met snoep gestuurd zeker? Over het algemeen waren de Amerikaantjes hier wel enthousiast over de Sint, ze vonden het best wel cool!

Voor wat er nu gaat komen zet u zich best even schrap, want wat ik op het punt sta te vertellen, zou menigeen onder jullie wel eens zwaar kunnen verbazen… Ik, jullie allerongedoopste Lien, heb helemaal vrijwillig besloten vanaf nu elke week 1 of 2 keer naar de youth group van de kerk te gaan. Thomas, een vriend van me, had me uitgenodigd om eens een keertje mee te komen en ik vond het best leuk! Er komen telkens zo’n 70-tal jongeren op af en het is niet echt een misviering ofzo… Het begint allemaal met de jeugdband van de kerk die een aantal liedjes speelt, gevolgd door een soort van voordracht over iets bezinningsachtig. Daarna ga je met je vaste groepje van een 10-tal man naar een apart lokaal samen met een soort van leider om gewoon wat te praten en het nog wat over de bezinning te hebben. Het is echt heel relaxed en het merendeel van de tijd wordt er gewoon over koetjes en kalfjes gepraat. Op het einde wordt dan de kring rondgegaan en mag iedereen iets opbrengen waarvoor hij of zij die week wilt bidden en dan wordt er een klein gebedje gezegd voor die dingen. Daarna komt weer heel de grote groep samen en is er eten en wordt er gewoon nog wat rondgehangen, pingpong gespeeld, tafelvoetbal gespeeld,… Echt wel gezellig! Deze zondag gaan we Christmas caroling en daarna is er een soort van kerstfeestje!!

Deze week was een beetje een ramp… echt letterlijk ALLES ging mis, maar daar zal ik maar niet verder op inwijden…

Dinsdag moesten we met koor optreden voor de hele school, was ik even blij wanneer dat gedaan was en ik uit mn kooruniform kon kruipen! Maar al bij al is het wel goed gegaan. Woensdagavond hadden we nog een concert en dat verliep ook wel vlotjes…

Donderdag was het dan Challenge Day… Het was een soort van bezinningsdag tegen pesten en het blindelings oordelen van mensen, maar het was echt heeeeel intens! De voormiddag begon losjes met wat spelletjes maar de namiddag was een ander paar mouwen… De hele bedoeling van de dag was dat iedereen serieus zou kunnen praten over de problemen waarmee ze te kampen hebben in hun leven en het masker waarachter ze zich proberen te verbergen te laten vallen. Zo werden we dus in kleine “familie groepjes” verdeeld en moesten we echt oprecht over problemen spreken en als je hoort wat mensen allemaal meemaken… wauw. Daarna moesten we in stilte achter een lijn gaan staan en riepen ze categorien af zoals: “Heeft er iemand in jouw familie een alcohol probleem?, Was er in jouw familie ooit geweld of een wapenprobleem?, Ben je ooit geslagen geweest door iemand die zei dat hij van je hield?, … “ Enzovoorts en zoverder… Allemaal vrij tot zeer diepe vragen… Als je jezelf erin herkende, moest je dan naar de andere lijn lopen. Het was echt eng om te zien hoe absurd veel mensen voor al die categorieen de lijn overstaken… Op het einde was echt zo goed als iedereen, inclusief mezelve, aan het wenen en werd er heel wat afgeknuffeld… Het was echt heel emotioneel en oprecht allemaal… Ik denk dat heel veel mensen daar tot inzicht zijn gekomen.

Ben echt wel blij dat het weer weekend is… Zometeen eens gaan horen wat de plannen zijn voor vanavond. Morgen is er een kerstfeestje bij de Corbits en ‘s avonds is er een verjaardagsfeestje voor een vriendin van me.

Tot de volgende!! x Lien

P.S.: Nog een klein weetje… De voetpaden downtown worden hier dus verhit, zodat de sneeuw niet blijft liggen… Van energieverspilling bespoken…

23:19 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-12-07

Winter Formal en kerstgekte!

Mijn Allerliefste Belgjes, ik heb weer het een en ander te vertellen!! Eerst en vooral… Zoals ik dus al voorspelde in mn vorige berichtje is de kerstgekte hier nu helemaal losgebarsten… Thanksgiving was nog maar half over of Dawnanne haalde de eerste doos met kerstversiering boven. En jawel, ik zeg wel degelijk de eerste… er zouden er nog waanzinnig veel volgen… Het koste haar maar liefst twee dagen om alles op zn plaats te krijgen… Je kan in ons huisje echt geen kant meer opkijken zonder op iets kerstelijks te stoten… 2 kerstbomen, overal kransen, mini sleetjes, beeldjes van kerstmannen, kerststalletje, de hele trap is gedecoreerd, speciale borden,… Huizen zijn helemaal verlicht, parken zijn helemaal ondergedompeld in kerstsfeer,… En we zijn nog maar begin December…

Vorig weekend heeft Dawnanne ons allemaal meegenomen naar de laatste WMU (Western Michigan  University) football game van het seizoen. Via haar werk had ze gratis tickets voor de suite helemaal bovenaan. En zo’n college football game is me toch wel het een en ander…  door de koude kwamen er niet zoveel mensen opdagen, maar ik vond het toch best spectaculair… immens stadium, cheerleaders, dansers, mariniers, een immense Band,…

Een vrij oneventvolle week later was het weer weekend en dat was allesbehalve oneventvol!! Vrijdag na school besloot Jordan dat het tijd was om me een beetje te Amerikaniseren… dus werd ik meegesleept naar haar gezellige roze kamertje waar stijltang en makeup al klaarlagen… Hierna was het toch wel even tijd om Jordan op haar beurt te verbelgen, dus bakten we pannekoeken op zn Belgisch! En hoewel er her en der vreemde dingen in ons deeg dreven en er ongetwijfeld foutjes geslopen zijn in het omzetten van gram naar ounces en liters naar gallons, mocht het resultaat er best wel wezen. Daarna sprongen we nog even binnen bij Barns & Noble (oftewel een heel gezellige boekenwinkel) om het niewe postsecret boek te lezen. Postsecret is hier vrij populair en ik vind het best wel een leuk idee. Het begon allemaal met een zekere kerel die op willekeurige plaatsen witte postkaarten achterliet en uitdeelde met de boodschap dat de mensen daar anoniem een geheim op moesten schrijven en dan terugsturen naar hem. Sommige zijn best ziekelijk, maar anderen zijn hilarisch! Hij heeft er dan boeken van gemaakt en heeft ook een site die elke zondag geupdate wordt (http://postsecret.blogspot.com)

Zaterdagochtend was het dan tijd voor mijn Senior Pictures. Seniors huren gebruikelijk een fotograaf in om hun foto’s te nemen op speciale locaties en dan laten ze ze afprinten in portemoneeformaat om uit te delen aan familie en vrienden. Ik vond het best wel een leuk idee, maar zoals gewoonlijk gaan Amerikanen er net weer iets over… Je wordt er helemaal voor opgemaakt en wordt echt als een model behandelt en de meeste Seniors betalen zo’n 500 tot 1000 dollar voor hun Senior Pictures… Dat vond ik toch net iets te veel, dus heeft Marine mijn foto’s genomen. Ben best benieuwd… De meeste Seniors laten hun foto’s ook trekken in de zomer, wat bij nader inzien misschien toch wel wat comfortabeler is dan in de vriezende kou van plaats naar plaats rennen om je jas even af te smijten en al klappertandend te lachen voor de foto.

Zaterdagavond was het dan the big night!! Casino Central… oftewel de Winter Formal Dance van mn school! Amerikaanser kan haast niet… De hele dag wordt er aan makeup gewerkt, nagels en haar worden gebruikelijk door schoonheidsspecialisten verzorgd, de mooiste en duurste jurken worden uitgezocht, corsages worden gekocht (normaal krijg je die van je date, maar ik kreeg de mijne van mn gastmams, close enough). Als iedereen eindelijk klaar is, wordt er in groepjes samengekomen bij iemand thuis om een hele fotosessie te houden en vervolgens ga je in je groepje op restaurant. Om 20:00 begint de dance in de gedecoreerde sporthal en om 22:30 gaan alle lichten weer aan en is het feestje afgelopen…  Op zn Amerikaans dus :) Daarna zijn we allemaal nog bij Lauren blijven slapen. 22:30 is wel drastisch vroeg, maar ergens kan ik er wel inkomen waarom ze het zo doen… Het is echt puur voor de veiligheid… Na zo’n dance moeten groepjes van 16 tot 18 jarigen allemaal zelf nog met de auto naar huis rijden en zeker door de sneeuw en ijs hier is dat enoooorm gevaarlijk. Ook rijden er hier na 23:00 immens veel dronken mensen op de baan… Elk jaar verliest mijn school hier leerlingen in autoongelukken… Vorig jaar alleen al 10, dus ik begrijp best wel dat ze dat risico zo laag mogelijk willen houden. En ookal was het zo vroeg gedaan, de hele ervaring was super!

Het ruikt hier verdacht hard naar popcorn… dus ik ga jullie maar weer eens laten!

p.s.: Mijn diepste verontschuldigingen voor mijn Nederlands *blozende wangetjes*. Het is niet meer wat het geweest is met al dat Engels hier…

22:39 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-11-07

Sleepover, Breadlift, Festival of Trees and Thanksgiving

Gegroet mijn waarde Belgjes!

2 weken verder en weer het een en ander te vertellen... Laat ik maar beginnen bij vorig weekend…

Vrijdag had ik een sleepover met een aantal uitwisselingsstudenten bij Line (onze Deense) thuis… welja aanvankelijk was het plan niet te blijven slapen, maar de zetel bleek daarvoor toch net iets te comfortabel te zijn… Hoe dan ook, het was best wel gezellig. Een Deense, twee Duitsen, een Belgische en Lauren als enige Amerikaanse serieus in de minderheid tussen al die Europeanen. We bakten koekjes, pizza, keken The Devil Wears Prada en deelden alledaagse zorgen waar elkeen uitwisselingsstudent wel eens mee kampt.

De volgende ochtend brak ik mn recordtijd in het mezelf klaarmaken om te vertrekken. Lauren wekte me immers de volle 20 minuten voordat we op school moesten zijn voor Breadlift en jawel, in maar liefst 4 minuten was ik vertrekkensklaar! Breadlift is de jaarlijkse vrijwilligersactie die de school organiseert voor premature baby’s (The March of Dimes). We trotseerden dus, dapper als we zijn, koud, wind en regen en gingen van deur tot deur om brood te verkopen om kinderleventjes te redden. In total hebben we zo’n 7200 dollar verdiend! Niet mis dus! De eerste wijk waar we heen werden gestuurd was wel niet al te vrolijk… Het was een vrij verkommerde wijk met petieterige, aftakelende huisjes en veel mensen zeiden letterlijk dat ze zich dat brood niet konden veroorloven of kwamen niet eens de deur opendoen, maar bleven naar ons staren vanuit hun raam… Portage is dus niet alleen villawijken…

Zondag had ik dan mn eerste optreden met het Women’s Ensemble, aka mijn koor. We traden op at the Festival of Trees, waar er serieus gedecoreerde kerstbomen verkocht worden voor het goede doel. Gewapend met een kerstmuts en bel en gekleed in de afgrijselijke Portage Central Choir Uniforms wishten we dus iedereen een merry Christmas en a Happy New Year. (hoewel mijn favoriet toch Santa Baby blijft)

Deze week was het dan Thanksgiving en dat is hier toch ook wel een heel gebeuren! Dinsdag en Woensdag hadden we maar een halve dag school omdat het Donderdag Thanksgiving was. Zoals de naam al weggeeft is het dus de dag waarop families van heinde en verre tesamen komen om dankbaar te zijn voor alles dat ze hebben. Oorspronkelijk was het het feest dat de Pilgrims (de Europeanen die naar hier immigreerden) samen vierden met de Native Americans als dank voor het feit dat de Natives hen leerden hoe de velden te bewerken. Op Thanksgiving kwamen ze dan allemaal samen om hun vriendschap en de oogst te vieren.

Zelf had ik nog iets extra te vieren op Thanksgiving, namelijk mijn honderdste dag USA!!

Het is een familietraditie bij de Dahlingers (familie langs Dawnanne’s kant) dat de dag voor Thanksgiving de kleindochters de oma gaan helpen bij de voorbereidingen, dus moest ik dit jaar ook mee. Zij die mijn passie voor koken kennen, weten dat ik niet al te rouwig was wanneer dat klusje geklaard was. Maar al bij al vond ik het wel jammer dat we de dag erna voor Thanksgiving naar de Corbits moesten in plaats van naar de Dahlingers… De Dahlingers zijn heel traditioneel en formeel wat feestdagen betreft. Iedereen kleed zich mooi en er wordt uren aan een tafel gezeten, gepraat en gegeten. Er wordt gebeden en er wordt gezegd waarvoor de familie allemaal dankbaar is. Bij de Corbits gaat het er helemaal anders aan toe… daar werd er gewoon een beetje gekookt en at iedereen zijn bord in stilte voor tv… Thanksgiving was dus wel een kleine ontgoocheling… Er werd niet gebeden of dank geuit… het was eigenlijk gewoon in stilte eten en tv kijken… Vond het wel jammer…

Vandaag is het de vrijdag na Thanksgiving en die staat gekend als Black Friday. Het is de kickoff voor het Christmas season en iedereen begint dus zijn kerstinkopen vandaag. Alle winkels hebben enorme solden op welja ALLES en openen om 4 uur ‘S OCHTENDS!! Om 5 uur werd ik dus gewekt door Dawnanne en toen we rond zessen bij de Mall arriveerden was het daar al stampesvol… echt waanzin!! Overal rijen en shoppende mensen! Toen we uiteindelijk de Mall verlieten, begon de zon net op te komen. Amerikanen en Kerstmis… ik hou mijn hart al vast.

Verder belooft het een vrij rustig weekend te worden… straks ga ik met Alex golfen (als dat maar goed afloopt…), morgen gaan we naar een college football game (wat hier immens is) en zondag is het Katie’s verjaardagsfeestje en familiefoto (alle kleindochters in jeans en rode trui, alle kleinzoons in jeans en blauwe trui :p) en dan Maandag back to normal…

Nog een Happy Thanksgiving aan iedereen daar en tot binnenkort!

Lien

P.S.: Nog een leuk weetje: Heb ontdekt dat Kalamazoo (de stad waarvan Portage een beetje afhankelijk is en waar ik theoretisch gezien woon) een Native American naam is en zoveel als Grote Rivier betekent.

15:50 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-11-07

Verjaardag

En jawel, ik heb er mijn eerste Amerikaanse verjaardag opzitten!! Eindelijk volwassen :) Eerst vond ik het wel een beetje jammer dat ik mn 18de verjaardag niet in Leuven kon vieren, maar achteraf gezien was het best een geweldige dag!

Vrij veel mensen hadden er nog aan gedacht en om de 10 stappen riep er wel iemand ‘Happy Birthday!’ in de hallway, voelde me ineens populair ;) Vlak voor school kreeg ik al een barbieballon en een knuffelbeertje in mn handen gestopt door Marine en even later een hele doos chocolaatjes door Luiggi. Na school kreeg ik dan nog een fotoalbum met al wat fotootjes in van Jordan en een Cd van Alex.

Die avond gingen we dan nog naar oma en opa Corbit om mn verjaardag met heel de familie te vieren. Oma Corbit had een trui voor me klaarliggen en van de nonkel en tante kreeg ik een hele doos zeepjes. Verder kreeg ik ook nog een fotokader die je aan je pc kan koppelen, zodat de foto’s veranderen, van mn gezinnetje hier.

Vrijdag na school was het dan onze grote Video-gama-a-pa-looza met Montage. Als fundraiser (ben even het Nederlandse woord hiervoor vergeten) hadden we een hele videospelletjes competitie opgezet, waaraan de leerlingen voor 5 dollar konden deelnemen. Het was best wel gezellig om zo met iedereen op school te blijven hangen en het heeft ons toch zo’n 120 dollar opgeleverd. Nu hebben we bijna onze printer!

Gisterenavond was het dan mijn verjaardagsfeestje voor mn vrienden hier, maar het was niet al te spectaculair. We hingen gewoon wat rond in de kelder en maakten uiteindelijk een vuur in de tuin om marshmellows te roosteren. Ookal konden heel veel mensen niet komen, was het best nog wel gezellig.

Dat was zo’n beetje de korte update over mn verjaardag.

Bedankt Jan, Robin, Ingeborg, Martine, Melina, Emma, Zoe, Sofie, Laura, An-Sofie, Katrijn, Ellen, Kaat,Geertrui, Toine, Steven, Ini, Iwein, Pieter-Jan, Wouter, Evert, Thomas, Mara, Tex, Hilde, Hanne, Boudewijn, Ingrid, Geert, Laurens, Katrien, Jelena, Pieter-Jan, Marian, Kim, de mannen van de Paus, Els, Mathy, Joris, Thijs, Marian, Stefanie, Maarten, Vic, Hilde, Eef, Brecht, Mimi, Greet, Miet, Herman, Moeke, Vake, An, Jan, Marieke, Jasper, Peter, Liesbeth, Jan, Nele, Bruno, Piet, Hans, Astrid, Rina, Karel, Tom, Stijn, Krisje, Johan, Rita, Melina, Suzanne, Evelien, Lisa en Anneleen voor de brieven en kaartjes!!! Het was echt fijn nog eens van jullie allemaal te horen!

Liesbet, Jeroen, Evelien, Zoe en Luc: bedankt voor de mailtjes! Ik beloof ze te beantwoorden zodra ik tijd vind!!

Melina, heeeeeeeeeel erg hard bedankt voor de transatlantische Frisbee :D Wij hebben zowaar een nieuw record gevestigd… een Frisbee over de Atlantische Oceaan gooien is niet niks! Proficiat!!

En last but not least: Lut, Rik, Toon en Jeroen: enorm hard bedankt voor alle cadeautjes!!

Goed, ik zal jullie maar weer eens laten, want er worden hier bananapancakes met siroop geserveerd… dat moet een mens toch ook eens meegemaakt hebben!!

Tot de volgende!

18:05 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-11-07

Halloween!!

En jawel! Ik heb mijn allereerste echte Halloween erop zitten en das toch wel een hele belevenis!

Het enige jammere was wel dat wij nog heel de week school hadden, terwijl de meeste belgjes thuis gezellig zaten te niksen.

Die dag ging ik dus geheel in cowgirl outfit naar school. Niet iedereen kwam verkleed naar school, maar her en der liep er toch een pocahontas of een travestiet of een harry potter of een fee of een anastatia rond. Maar 's avonds begon het pas echt!! Mijn allereerste keer trick-or-treaten!! Normaal hoort het niet echt dat kinders van mijn leeftijd zich nog daartoe begeven, maar een uitwisselingsstudent heeft nu eenmaal meer rechten op dat vlak :). Samen met Alex en 4 vrienden gingen we dus, gewapend met een kussensloop om al het snoep in op te vangen, op pad. Echt abnormaal hoeveel snoep we verzameld hebben! Sommige huizen waren ook helemaal gedecoreerd in de halloweensfeer... Lichtgevende doodskoppen, heel der skeletten die aan bomen dengelden (als dat al een woord moge wezen), pompoenen overal, opblaasbare spoken, sommige huizen hadden zelfs een heel kerkhof in hun voortuin geinstalleerd!!

Verder gaat alles hier zo zijn stille gangetje... Gisterenavond ben ik met Katie en Dawnanne de musical Cats gaan zien. Echt een heel mooie show! Super gedanst en gezongen en echt mooi decor, maar ik had wel geen flauw idee waar het verhaal over ging. Nuja, blijkbaar heeft de doorsnee Amerikaan dat ook niet, dus geen probleem!

Verder zijn Katie en ik ook audities aan het doen voor de school musical "Thouroughly modern Millie", die zich afspeelt in het New York van 1920 en waar heeeeeel erg veel tapdance bij komt kijken. Gisteren hadden we zangauditie en dat ging niet al te best. Maandag hebben we dansauditie en dinsdag nog lezing, maar ik weet niet of dat wel goed gaat aflopen. We zien wel :)

Vandaag is een beetje een loom dagje, maar morgen gaan we met de Environmental Club naar Fort Custer om een hele dag zaden te plukken. Als dat niet geweldig klinkt!! :)

Ik begin de laatste tijd heel erg hard het vertrouwde te missen, de dingen die ik gewoon ben in Belgie... mn dagelijks leventje, mn routine, Leuven, de vertrouwde straatjes, mn kamer, Vlaams, mensen die ik door en door ken,... Achja, iets waar elke uitwisselingsstudent ooit wel mee te kampen heeft :)

Verder heb ik eigenlijk verdacht weinig te melden... dus zal ik maar eens afsluiten met een lijstje van "bijzondere" vragen en opmerkingen die ik hier al gekregen heb:

What color is Belgium?

How long did it take you to drive here?

Do you have laws in Belgium?

Do you have calculators?

Say something in Belgian!!

En nog een leuk weetje: Cookie monster eet hier tegenwoordig geen cookies meer! Hij luistert nu immers naar de naam veggie monster en is verzot op, jawel, veggies! Een dappere poging om de Amerikaanse kindjes groenten te laten eten! Of het succes zal hebben...

Goed, ik zal maar eens verder gaan met mn lome zaterdag en ik zal proberen zo snel mogelijk de foto's op mn blog te zetten...

Veel plezier daar nog in ons Belgenlandje! Over 8 maandjes ben ik alweer terug!

16:23 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-10-07

Homecoming week!!

Gegroet mijn waarde lezers,

Ik heb een lange en heel erg vermoeiende week achter de rug, maar het was ook veruit de fijnste en bijzonderste week hier tot dusver... Het was namelijk Homecoming week!!

Aan al diegenen die zich afvragen wat er precies gevierd wordt tijdens homecoming, zal ik het antwoord schuldig moeten blijven, want niemand hier lijkt het te weten. Het is gewoon een fijne traditie, zeggen ze. Ik vermoed dat het iets te maken zal hebben met het "nieuwe schooljaar", aber waarom ze het dan half oktober vieren hier...

Hoe dan ook... Homecoming is eigenlijk een soort wedstrijd tussen de 4 grades (freshmen, sophomores, juniors en seniors). Elke dag van de week is een specifieke dress up day, zo moesten we op maandag allemaal in pyama naar school komen, dinsdag was country club day, woensdag farmer day, donderdag holiday day en vrijdag spirit day (schoolspirit wel te verstaan, dus iedereen draagt de kleuren van de school, zijnde blauw en geel en school t-shirts en dergelijke). Elke dag kwamen er dan mensen van student council rond in de klassen om te tellen hoeveel leerlingen van elke graad er verkleed waren. Zelfs een heel aantal leerkrachten komt verkleed naar school. Best entertaining om les te krijgen van de kerstman, of van iemand met klavertjes overal voor Saint Patrick's Day.

Verder bouwt elke class (grade dus) zijn eigen float (praalwagen) gedurende de homecoming week. Elke avond hadden we dus een uur of 5 floatbuilding, maar het resultaat mocht er absoluut wezen!! Het thema van de senior float was candyland en we hadden lichtgevende candy cans, ronddraaiende ijsjes, een peperkoekenhuisje waar echte rook uit de schoorsteen kwam, peperkoeken mannetjes, ... Het floatbuilding is super competitief tussen de grades, dus het vindt plaats op een geheime locatie zodat de andere grades het niet kunnen komen saboteren.

Vrijdag was het dan Homecoming Day. Het laatste lesuur hadden we weer een pep assembly waarin de grades het tegen elkaar opnamen in allerhande competities... een parcours, touwtrekken, stoelendans,... het schoollied wordt gezongen, er wordt heel veel gecheerd,... sfeer en groepsgevoel alom!!

Rond half 6 vertrokken Katie en ik dan naar het football veld om wat te tailgaten (rond te hangen voor de game terwijl men eet) en dan van daaruit naar het beginpunt van de parade te vertrekken. Voor de parade heb ik haast geen woorden! Helemaal vanvoor rijdt de auto met de freshmen vertegenwoordigers in de homecoming court (de week voor homecoming worden er mensen verkozen voor de homecoming court en dan na de football game worden de homecoming king en queen gekroond), daarachter komt de freshmen float gevolgd door de hele groep freshmen die hem gemaakt hebben, en zo voor elke graad. Helemaal vanachter, achter de senior float, liepen wij dus. Wat een sfeer! Heel de weg werd er gezongen, snoep gegooid, de befaamde cheers geroepen,... echt suuuuper dat groepsgevoel!!

De parade loopt heel de weg tot aan het football veld voor de allerlaatste game van het seizoen: de homecoming game, die onze mustangs in alle glorie wonnen!! Tijdens half time werd de homecoming court in de gietende regen gepresenteerd op het veld en werden de king en queen gekroond. Daarna werd er afgeroepen dat de seniors de homecoming competitie gewonnen hadden en stormden alle seniors het veld op, zalig!! Iedereen was doorweekt en half bevroren, maar het was het meer dan waard! Na de game was er dan nog een schooldance... op zn Amerikaans, zijnde van 9:30 tot 11:00 pm!

Mn stem is nu vrij tot zeer weg van al dat gecheer, maar het was echt een geweldige avond!!

Verder belooft het een vrij rustig weekend te worden... Ben vanochtend gaan power walken met mn gastmams in het bos en deze namiddag komen we met alle uitwisselingsstudenten samen bij Luiggi, een student uit Ecuador, thuis om wat te niksen. Morgen zal een en al voorbereiding worden voor de musical audities... en dan maandag back to normal!!

Veel plezier daar in ons belgenlandje!! Lien

20:02 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-10-07

Drama drama drama en heel erg veel geluk!

De voorbije week was veruit weer een van de moeilijkste hier in de VS tot dusver... Ik woonde nog steeds bij Marine en YFU belde me op om te zeggen dat als ze (waarmee ze naar mijn mening ik bedoelden) voor het weekend geen gastgezin voor me zouden vinden in Portage, ze me zouden verhuizen naar om het even waar ze een gezin vonden in Michigan, Indiana, Kentucky of Tennessee... Immense paniek! Ik zag mn hele leventje hier weer van me afgenomen worden en ik had eeeeeeecht geen zin om weer vanaf nul te beginnen... Ik had al mn leerkrachten zover gekregen om in al hun klassen rond te vragen of er iemand me in huis wou nemen en alle student counselors waren ook op zoek, zelfs de directeur hielp mee. In heel wat klaslokalen stond er zelfs op het bord geschreven: "Interested in hosting a Belgian girl, contact..."

Maar na heel erg wat slapeloze nachten is het dan toch nog allemaal op zn pootje terecht gekomen, dankjewel YFU USA voor de allesbehalve steun en de zo goed als nergens te bespeuren hulp. Achja, ik heb mezelf dus een heel erg fijn gastgezin gevonden, amper twee straten van Marine's huis. Gisterenmiddag ben ik dus bij de Corbits ingehuizd en ik voel me hier al vrij tot zeer op mn gemak. Het zijn echt super lieve mensen. Alex stond er zelfs op om zijn kamer op te geven voor mij en slaapt nu in de kelder en Katie heeft al twee paar handschoenen gekocht die we zusterlijk kunnen delen tijdens de winter. Alex zit in mn creative writing class en is ook een senior, Katie is een sophomore en Nick gaat nog naar de Middleschool. De ouders zijn nog niet zo heel lang geleden gescheiden, maar ik woon bij de mama, een heel erg lieve vrouw. Katie woont meestal ook hier, Alex woont een beetje waar hij wilt (maar het merendeel van de tijd is hij ook hier) en Nick wisselt om de week. Af en toe zal ik ook een tijdje bij de papa verblijven als de mams weg moet op zakenreis.

Nick is heel erg stil en nogal teruggetrokken, maar Alex en Katie zijn heel erg open en outgoing. Ze zijn beiden geadopteerd uit Zuid-Korea als baby en zien er bijgevolg heel erg schattig uit. We hebben echt compleet hetzelfde gevoel voor humor en hebben ons al meermaals doodgelachen. Katie gaat ook naar mn tapdance class en probeert me warm te krijgen voor forensics (competitief spreken) en met Alex zit ik in de Environmental Club en Montage (literair schoolmagazine). Er is hier ook altijd iets te doen in huis, er lopen constant vrienden van Katie en Alex binnen en dan doen we met zn allen gezellig heel erg veel niks in de kelder.

Gisterenochtend ging ik met Alex naar Beautification Day, de dag waarop de environmental club de schooltuintjes wat opknapt. Heel erg spectaculair was het niet, maar het was wel gezellig. Verder hebben we vandaag ook mn allereerste Halloween pompoen "gecarved". Ik kijk er echt al naar uit om te gaan trick or treaten.

Heel erg veel meer heb ik momenteel niet meer te zeggen, dus zal ik maar afsluiten met de gebruikelijke weetjes... Wist je dat...

Ik hier in mn Senior English Class een stempeltje krijg elke keer ik mn huiswerkvraagjes beantwoord heb?? Zie je ze dat op het Sint-Pieterscollege al doen??

Ze hier voor elke belangrijke school football game hier het laatste half uur school op vrijdag heel de school verzamelen in de gym voor een Pep Assembly? De band doet een act, de cheerleaders doen een act, er worden heel erg veel schoolslogans geschreeuwd en heel erg veel gecheerd om het football team op te peppen. Lang leve de Amerikaanse school spirit!! Daar kunnen wij Belgjes nog iets van leren!!

Amerikanen over het algemeen helemaal niet lui zijn, zoals vele Belgen misschien denken, maar juist heel erg actief? De meeste leerlingen op school doen er na hun schooldag nog eens een extra dag bij... een studentenjob, elke dag 3 uur practice voor elke schoolsport die je volgt, musical, toneel, dans, ongelooflijk veel andere clubs,... Heel veel leerlingen zijn heel erg ambitieus en werken echt super hard.

De Amerikaanse humor vrij tot zeer verschilt van onze Belgische humor? Ironie en zelfspot of vriendelijke spot met anderen wordt hier heel erg vaak misbegrepen en letterlijk opgevat, met als gevolg dat ze zich hier vernedert of gekwetst voelen. Amerikanen nemen dingen ook heel vaak heel erg persoonlijk, dus ik moet echt opletten met wat ik zeg, want bij het minste kan je iemand beledigen of kwetsen zonder dat je er bij stilstaat. (Wouter, als je ooit naar de VS komt, neem die vuurtoren alvast maar mee!)

Verder gaat heel de school morgen gezamelijk in pyama naar school voor Homecoming, ik leg het later nog wel uitgebreid uit! Katie wilt Desperate Houswives met me kijken!

P.S.: Hoe zit het nu eigenlijk met ons Belgenlandje? Hebben we nu al een regering? Ik hoor er hier echt niks van...

P.P.S.: Een p.s.je voor de familie De Vos... ik heb jullie plekje in Amerika gevonden!! De Vos Place: een heel erg groot en chic gebouw dichtbij Grand Rapids.

02:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-09-07

Ondertussen in het verre Portage

Vandaag woon ik exact een week bij Marine en alles gaat al een stuk beter!! Het zijn echt heel erg lieve mensen en ze doen echt hun best voor mij! Toen ik hier vorige zondag aankwam stond er op mn bureau een Welcome Back ballon, vastgebonden aan een beertje met een zakje cote d’or mignonettes naast en ik smolt bijna!! Na een maand bij mn vorig “gezin” voelde het enorm goed me eindelijk eens welkom te voelen.

12 jaar geleden zijn ze van Brussel naar hier verhuisd, dus ze begrijpen Belgie maar al te goed en tis echt fijn om met hen te kunnen praten over verschillen tussen Belgie en de VS, want zij hebben er natuurlijk al heel wat meer ervaring mee dan ik en kunnen me dus ook heel wat goede raad geven. Ze leven ook nog vrij op zn Belgisch. Het huis hangt bijvoorbeeld vol prenten van Kuifje en de eerste keer ik de keukenkast opentrok wist ik niet waar ik het had: nutella, bonne maman, cote d’or chocolade, echte Vlaamse hagelslag,… Ook hebben Marine’s ouders nog een enorm Frans accent en ze spreken een beetje een mengelmoes van Engels en Frans. Veronique (Marine’s mams) begint bv heel erg vaak een gesprek in het Engels, maar schakelt dan na een paar zinnen over op het Frans en eindigt haar verhaal dan weer in het Engels, met hier en daar een Frans woord tussengegooid. Best grappig om naar te luisteren.

Voor Caroline liep het jammergenoeg minder goed af… Uiteindelijk kon Katelyn haar toch niet opvangen en is ze overgeplaatst naar Lansing. Daar woont ze nu bij een tijdelijk gastgezin en ze gaat daar nu naar school… Als ze hier de komende paar weken geen gastgezin vinden, is de kans dat zoiets mij ook overkomt vrij tot zeer groot en dat zie ik nu eens eeeeeeeecht niet zitten!!! Nog steeds bang afwachten dus…

Verder heb ik ook voor de allereerste keer een rasechte, rasAmerikaanse, rasgele schoolbus genomen!! Daar sta je dan om 7:05 in de koude met halfopen oogjes in een compleet donker stukje van de wijk te wachten en dan komt daar ineens een knalgeel ding de hoek om en aan de voorkant begint er een reeks van lichten te knipperen, terwijl er langs de zijkant een rood Stop-bord verschijnt. Echt geweldig, daar word ik nu eens goedgezind van!! Iets minder is wel dat ik me elke dag na school enorm moet hasten, want er is maar 1 bus terug en die vertrekt bijna meteen na school, dus blijven napraten zit er momenteel niet in voor me…

Verder heb ik ook een heel leuk weekend achter de rug!! Vrijdagavond ging ik samen met Luiggi, een uitwisselingsstudent uit Ecuador, supporteren voor de PCHS Mustangs in hun football game tegen Kalamazoo Central. Ik begrijp nog steeds het fijne van de regels niet, maar de sfeer die er hangt is best geweldig! Zo’n game is dan ook meer een sociaal evenement voor de toeschouwers dan echt sport… Kortom het is DE plaats bij uitstek om te socializen! De voorouders van heel veel mensen hier zijn trouwens afkomstig uit Nederland, dus er zijn nog heeeeel veel Nederlandse namen hier. Vrijdag kwam dan ook iedereen me vragen om zn achternaam te vertalen, best hilarisch: De Vos, Van Oosten, Van de Velde, Tuinstra en mijn favoriet tot nu toe: Kasten!

 

Zaterdag gingen we dan  met het gezin naar Ann Arbor, Nick (Marine’s broer) bezoeken en wat rondwandelen. Echt abnormaal hoeveel mensen daar over straat lopen met een Michigan t-shirt, broek, trui,… en dus jawel, schaften wij ons allen er ook eentje aan om niet uit de toon te vallen. ‘s Avonds gingen we dan supporteren voor het College Soccer, wat hier heel erg serieus genomen wordt. Vooral het College Football wordt serieus genomen. Alle games worden op tv uitgezonden en de stadia die gevuld geraken met supporters zijn IMMENS!! Eigenlijk is het grote verschil tussen College Football en Professional Football dat de studenten er niet voor betaald worden en de profs wel.

Om af te sluiten nog een paar random feitjes:

  • Amerikanen (welja niet alle Amerikanen natuurlijk) zijn echt heel trots op hun land en dat zie je bijvoorbeeld in het feit dat voor elk schoolsport evenement de vlag geeerd wordt en het volkslied gespeeld wordt, terwijl iedereen in stilte naar de vlag start.
  • Heel veel klassen zijn open voor alle jaren, dus in het merendeel van mn lessen zit ik samen met freshmen, sophomores, juniors en seniors. Heel erg vreemd in het begin, maar het begint te wennen.
  • Ik heb het al een paar keer gezegd, maar het blijft me verbazen hoe open de mensen hier zijn. Als ik hier ga joggen bijvoorbeeld zegt elke wildvreemde die ik tegenkom enthousiast Hello of begint een praatje met me. Ook de praatjes met kassiersters blijven me aangenaam verrassen.

Hopelijk volgende keer meer nieuws over een definitief gastgezin. Bid gij allen dat ik in Portage kan blijven!!

p.s.: Nog een kleine gewichtsupdate voor Gilles en voor om het even wie het ook maar enigszinds zou interesseren: ik heb een voorzichtige poging gewaagd me te wegen gisteren en er is in de afgelopen 1,5 maand al een schandalige 2kg bijgekomen…

20:49 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-09-07

Ze leeft nog!!

Mijn excuses dat het een wijltje geduurd heeft voor ik jullie weer kon updaten over mn leventje hier, maar ik had gewoon de moed niet om er werk van te maken. De voorbije weken waren namelijk een en al drama... Er zaten al wel langer (zowel letterlijk als figuurlijk) meer dan twee haren in de boter daar bij de Braatjes, maar vorige vrijdag barste de bom echt compleet... Caroline en ik werden vriendelijkerwijze het huis uitgesmeten... We lagen na school rustig wat uit te puffen op ons bedje, toen er ineens op onze slaapkamerdeur geklopt werd. Daar stond Mary (yfu verantwoordelijke) met onze valiezen: "Start packing girls, we're going to move you right away." Maar half wetend wat ons overkwam, begonnen we onze valiezen in te laden en een half uurtje later stonden we dan bepakt en bezakt, helemaal het noorden kwijt en met betraande ogen in de lege kamer die 1,5 maand de onze was geweest. Een triomfantelijke glimlach van Kevin en een ik-ben-hier-het-slachtoffer-blik van Amy later, zaten we in de auto.

Over wat er daar allemaal is scheefgelopen bij de Braatjes, ga ik hier niet verder uitwijden. De woordenschat die ik zou gebruiken om die twee te omschrijven zou mn mooie blog vrij tot zeer ontsieren en dat zijn ze me niet waard. Kevin en Amy: bedankt voor de rottige 1,5 maand, voor al mn ontelbare tranen en mogen onze paden nooit of te nimmer meer kruisen!!

Ik werd die avond gedropt in Leslie, een dropje op het plattepland ongeveer een uurtje rijden van Portage, bij een koppel bijna gepensioneerde yfu medewerkers en Mary nam Caroline mee naar haar thuis, nog eens 2 uur verder. Eerst leek het erop dat ik hier zeker tot dinsdag zou zitten, maar dat was buiten de geweldige hulp van Katelyn en Marine gerekend. Morgen is er een YFU orientatie in Marshall en 's avonds komen zij ons daar oppikken. Ik ga een weekje of twee bij Marine wonen en Caroline bij Katelyn in de hoop dat er een definitief gastgezin voor ons gevonden wordt in Portage. Als dat niet gebeurt, worden we hoogstwaarschijnlijk naar een compleet andere streek in Michigan verhuisd en moeten we niet alleen van gastgezin, maar ook van omgeving en van school veranderen en dat zie ik echt niet zitten!! Dan heb ik weer helemaal niks en het begon net steeds leuker en leuker te worden op school... Het is hier dus nog even bang afwachten...

Op school begon ik met steeds meer en meer mensen in contact te komen en ookal waren het nog niet meteen echte vrienden, het was toch al een eerste stap... Verder zat ik ook al in verschillende clubs en verenigingen op school: elke dinsdag en woensdag tapdance, environmental club, rotary club (vrijwilligerswerk), foreign exchange club, PeaceJam (kweet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, maar dit jaar was het thema bijvoorbeeld zuiver water voor iedereen ter wereld) en Montage (een jaarlijkse publicatie met allerlei foto's, litteraire teksten en gedichten van studenten). Voor Montage stond ik samen met nog een ander meisje in voor de fundraising en dus konden we allemaal leuke events organizeren om geld binnen te brengen. We hadden al plannen voor een movie night op school, een speciale ontbijtverkoop op school en een typisch Belgische wafelenbak (geloof het of niet, Belgie kennen ze hier alleen van de Belgian Waffles, niet van bier, chocolade of biefstuk met frieten). Ik had ook auditie gedaan om in het schooltoneel te geraken, maar dat heb ik jammergenoeg niet gehaald... Ze hadden maar 5 meisjes nodig uit een groep van 35 en je moest met een typisch Joods, New Yorks accent kunnen praten... Vrij hopeloos voor mij dus :) Ik hoop echt dat ik dit niet allemaal weer moet opgeven om van nul weer te beginnen...

Maar mijn dierbare Belgjes, om dit bericht toch niet helemaal somber te laten wezen, heb ik nog een aantal leuke en compleet verbandlooshebbende (dit kan gewoon geen correct woord zijn...) weetjes:

* Het cliche van Elke Amerikaan Heeft Een Wapen blijkt dus echt waar te zijn... Zowat elk gezin heeft er minstens 1 en het is totaal niet moeilijk om eraan te geraken... Drink een pintje hier voor je 21ste en je zit serieuuuuuus in de problemen, maar een geweer op je 12de en een auto op je 16de (in sommige staten 14de) is allemaal geen probleem. Ik heb ook een echte Gun Store bezocht en die zag er echt uit zoals je je hem zou voorstellen... enorm pro-wapen en nogal stoer en macho.

* Verder werd ik ook geinterviewd voor de schoolkrant en zal mn uitwisseling heel het jaar opgevolgd en gepubliceerd worden (dat is natuurlijk als ik niet van school moet veranderen)

* Ik heb mijn hand in verf mogen vereeuwigen tussen alle andere handen van leerlingen op de muur in de grote hallway op school en jawel in de toepasselijke kleuren zwart, geel, rood!!

* Wat hier enorm opvalt als je door de gang loopt tussen de lessen door is hoeveel leerlingen t-shirts, truien, broeken,... van school of van een bepaalde schoolclub dragen. Leerlingen zijn echt fier om te kunnen laten zien dat ze hun school vertegenwoordigen in een sport, koor, band, ... Ook komen heel veel leerlingen naar school in kleren die wij alleen zouden dragen om te gaan sporten en een heel deel komt zelfs naar school in pyama en op sloffen. Allemaal doodnormaal hier.

* Vorige week hadden we disaster drill op school voor het geval er ooit een tornado moest voorbij razen. Elk uur opnieuw ging het alarm af en moesten we in de gang gaan staan met ons gezicht naar de muur terwijl er allerlei instructies geschreeuwd werden en het alarm maar bleef gaan. Hoe dat ons zou beschermen tegen een tornado is mij nog steeds een raadsel, maar het was wel een hele ervaring! Het laatste lesuur die dag hadden we ook een lockdown, voor moest er een high school shooting plaats vinden. Alle gangdeuren en klasdeuren worden dan automatisch vergrendeld.

* En om nog even de foto's die ik vorige week online heb gezet te verduidelijken: Amy, Caroline en ik hebben dus deelgenomen aan de costal clean up day aan Lake Michigan. Wereldwijd kuisten vrijwilligers die dag stranden op om de aandacht te vestigen op de vervuiling.

Hopelijk kan ik jullie volgende keer meedelen dat ik veilig en wel in een tof gezinnetje in Portage woon. Laten we allen hopen! Groetjes, Lien

22:01 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-09-07

School & Allegan County Fair

Zo zo, mn eerste schoolweekje is (eindelijk) achter de rug en ik weet niet meteen wat ik ervan moet denken... Het ging met heel erg veel ups en downs... De schooldagen zijn heel erg vermoeiend hier... School begint al om 7:50 en tussen de lessen door is er slechts 5 minuten "pauze" (lees: tijd om naar je volgend lokaal te spurten door een overvolle gang en dan nog te laat te komen, aangezien het gebouw zo groot is). Al dat gezellig nog wat babbelen in de gang voor de les begint, of rustig nog even naar je locker slenteren zoals je in de films ziet... Vergeet het maar hier op Portage Central High!!

Er is geen enkele langere pauze en de lunch break is slechts 35 minuten en niet heel de school heeft op hetzelfde moment lunch break, dus als je geen lessen samen met je vrienden hebt, of niet in dezelfde lunch break zit, kom je ze dus nooit, maar dan ook nooit tegen op school. Ik heb 1 lesuur samen met Marine, maar de rest van Katelyn's vriendinnen of Katelyn ben ik nog niet tegengekomen op school... Zij hebben allemaal B-lunch, terwijl ik A-lunch heb... Super stom dus...

Het geen pauzes hebben en elk uur een compleet andere klas hebben, maakt het mensen leren kennen ook stukken moeilijker. De meeste mensen zijn wel heel vriendelijk als je ze aanspreekt, maar je hebt nooit langer dan 2 minuten en daarna kom je ze gewoonweg niet meer tegen in die immense gangen. Ook doet er bijna niemand moeite om mij aan te spreken in de les... Het ziet er dus naar uit dat mn high school leven nog een tijdje vrij tot zeer eenzaam gaat blijven, maar hopelijk betert het snel... Volgende week ga ik ook auditie doen voor toneel, dus hopelijk leer ik daar wat mensen kennen...

Verder heb ik mn lessenrooster ook al compleet veranderd... In plaats van Dance Fitness en Contemporary International Studies, volg ik nu Individual Sports en Asian studies en bij Spaans en Engels hebben ze me van klas verwisseld. Misschien gaan ze me ook nog in een ander koor zetten... Tis nogal chaotisch dus.

Maar natuurlijk waren er ook wel fijne dingen... Ik heb ze even samengevat in een aantal weetjes....

Wist je dat:

  • de leerlingen hier een andere naam krijgen voor de taalvakken? Bij Spaans heet ik dus voortaan 1 uur per dag Sofia.
  • elke les Asian Studies begint met het overlopen van de krant van die dag en tegen de tijd dat we bij de sportrubriek zijn aanbeland, het lesuur reeds bijna om is?
  • ik een oorverdovend applaus kreeg van een 40-tal Freshmen toen ik me tijdens Choir voorstelde als een uitwisselingsstudente uit Belgie en dat ze al helemaal uit hun dak gingen toen ik zei dat ik reeds afgestudeerd ben?
  • lockers niet de meest evidente dingen ter wereld zijn? Ik heb maar liefst 3 kwartier aan het slot staan draaien en aan twee mensen hulp moeten vragen voordat ie open ging... Wie die dingen ooit heeft uitgevonden...
  • de leerkracht Asian Studies mijn eerlijkheid waardeerde toen ik zei dat het merendeel der Belgen Amerikanen beschouwt als dikke, conservatieve, egoistische, kapitalistische, naieve en oppervlakkige mensen en dat hij me 5 minuten later "a smart kid" noemde?
Vandaag zijn Kevin, Amy, een vriend van Kevin, Caroline en ik een dagje naar Allegan getrokken voor de Allegan County Fair. Zo'n fair is echt typisch Amerikaans en kan je een beetje vergelijken met onze kermis, maar dan gecombineerd met tractor shows, een stoet, verkoop van koeien, paarden, varkens, ... en nog veel meer kraampjes die dingen verkopen. Allegan ligt nogal in de boerenbuiten, dus er kwamen verdacht veel mensen in farm outfit opdagen en er liepen ook heel wat rednecks rond (die heb je hier in Portage niet).

Verder kan ik jullie ook nog met trots meedelen dat ik mn record joggen glansrijk verbroken heb!! Dinsdagavond vertrok ik thuis voor de gebruikelijke 30 minuutjes, maar om een of andere reden bleef ik maar lopen en zo kwam ik na de volle 61 minuten luidkeels meezingend met Bryan Adams en onder een prachtige sterrenhemel terug thuis!! Ik blijf mezelf verbazen...

Ik ga me stilaan eens naar beneden begeven. Caroline en ik gaan vanavond immers pannenkoeken bakken als troost... Ook zij heeft het hier niet zo gemakkelijk momenteel... Het schoolleven is nog heel eenzaam en thuis hangt het vol onuitgesproken irritaties. Ik wist dat op uitwisseling gaan lang niet evident zou zijn bij momenten, en best zwaar in het begin, maar dat het met zo veel irritatie en eenzaamheid zou verlopen had ik niet meteen gedacht... Maar vrees niet, Lien zou Lien niet zijn moest ze zich er niet doorheen slaan!! En dat gaan we dus ook doen...

jullie Amerikaantje

p.s.: nog maar eens een leuk weetje om af te sluiten... Michigan bestaat uit 2 schiereilanden; the Upper Peninsula en the Lower Peninsula (het grote deel, waar ik dus helemaal in het Zuiden van zit) en die twee worden met elkaar verbonden door de Macinac Bridge. De mensen in het Upper Peninsula worden Yoopers of UPs genoemd, en wij, de mensen in het Lower Peninsula, Trolls, aangezien we onder de Macinac Bridge wonen. Trolls en Yoopers verhouden zich een beetje tot elkaar als Belgen en Nederlanders... ze maken grapjes over elkaar en spotten met elkaars accent. Een veel voorkomende opmerking hier is bijvoorbeeld: " The UP, where the men are men, and the women are too".

23:49 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |